نوشته‌ها

نرم افزارهای امنیتی تقلبی

مقدمه

نفوذگران همواره به دنبال روش های خلاقانه برای توزیع بدافزارهای خود هستند. در میان رویکردها و روش های مختلف، آنتی ویروس های جعلی (fake Anti-Virus) یکی از حملاتی است که امروزه به عنوان یک روش فعال برای انتشار بدافزارها استفاده می شود. در یک حمله آنتی ویروس جعلی، حمله کننده بدافزار خود را در قالب یک نرم افزار امنیتی قانونی مثل آنتی ویروس، پنهان می کند و کاربر را برای نصب آن متقاعد می کند.

این حملات در فضای سایبری بسیار رشد پیدا کرده است و از طریق آن، حمله کننده ها حتی اقدام به اخاذی و گرفتن مبالغی پول برای نصب آنتی ویروس جعلی می کنند و در برخی موارد سیستم کاربر را در اختیار گرفته تا پولی به حمله کنندگان پرداخت شود. به این بدافزارها، باج افزار (ransomware) گفته می شود. شیوه کار به این صورت است که در هنگام فعالیت کاربر در اینترنت، به او اخطار می دهند که رایانه یا گوشی هوشمند وی به ویروسی مخرب آلوده است و فقط آنتی ویرس مورد نظر که تقلبی است، قادر به پاک کردن آن است. این نوع از بدافزارها نیز به وحشت افزار ( scareware) معروفند. در این بین از او می خواهند که آن را روی رایانه یا گوشی هوشمند خود نصب نمایند. با این اقدام، رایانه یا ابزار موبایل کاربر به یک ویروس یا بدافزار مجهز می شود. در برخی موارد نیز فقط کاربر هزینه ای را برای نصب آنتی ویروس جعلی می پردازد اما آنتی ویروس مذکور هیچ گونه کارایی نداشته و فقط کاربر برای برنامه ای بدون خاصیت و حتی مخرب هزینه کرده است.

توسعه دهندگان نرم افزارهای امنیتی تقلبی از ترس و عکس العمل طبیعی انسان در مقابل تهدید استفاده می کنند و بدافزار خود را انتشار می دهند در حالی که کاربر می خواهد بلافاصله تهدید را دفع نماید.

در شکل زیر نمونه ای از باج افزار را مشاهده می کنید.

برای کاربران عادی و حتی حرفه ای دانستن روش های توزیع و مقابله با این بدافزارها که در قالب نرم افزار آنتی ویروس جعلی، پنهان شده اند، بسیار ضروری است. در بسیاری مواقع سازمان ها یا شرکت ها از انتشار بدافزار در میان رایانه ها و شبکه های خود به شدت آسیب دیده اند، بدین منظور سازمان ها نیز باید روش های مقابله ای با این تهدید را شناخته و آنها را در سازمان یا شرکت خود در قالب سیاست یا ابزار خاص پیاده سازی نمایند.

نحوه انتشار آنتی ویروس جعلی

نرم افزارهای امنیتی جعلی با ترفند های مختلف مانند به روز رسانی یک برنامه، تکنیک های مهندسی اجتماعی، استفاده از صفحات pop-up و غیرفعال کردن به روز رسانی ویندوز و آنتی ویروس اقدام به نصب بدافزار به صورت پنهانی و غیرقابل شناسایی و حتی سرقت اطلاعات می کنند. در شکل زیر آنتی ویروس جعلی XP 2008 نشان داده شده است. این آنتی ویروس از برند مایکروسافت برای انتشار خود استفاده کرده است در حالی که توسط مایکروسافت طراحی نشده است.

در زیر روش های انتشار و ترویج نرم افزارهای امنیتی تقلبی بیان شده است:

مرور وب سایت: در هنگام گشت زنی در اینترنت و بازدید وب سایت ها، وب سایتی یک پیغام جعلی را در صفحه یا به صورت pop-up نمایش می دهد و مضمون آن این است که رایانه یا ابزار موبایل تحت تاثیر یک ویروس قرار گرفته و کاربر را ترغیب به دانلود یا خرید ابزار آنتی ویروس جعلی می کند. این گونه پیام ها اصولا کاربران را تحریک می کند تا نرم افزار آنتی ویرس را نصب کنند یا به روز رسانی نمایند یا بدافزار شناخته شده را حذف نمایند. به محض اینکه کاربر پیام را کلیک می کند، نرم افزار امنیتی تقلبی روی سیستم دانلود می شود.

تکنیک SEO poisoning : توسعه دهندگان نرم افزارهای امنیتی جعلی (که عموما ویروس نویس هستند)، از تکنیکی به نام SEO  poisoning  برای قرار دادن لینک دانلود نرم افزار امنیتی مخرب در رتبه های بالاتر موتورهای جستجو استفاده می کنند. SEO (Search   engine optimization)  به معنی بهینه سازی موتور جستجو با تولید محتوای جذاب برای موتور جستجو است، تا رتبه و امتیاز یک سایت در موتور جستجو در جایگاه بالاتری قرار بگیرد. در تکنیک SEO poisoning، نرم افزار امنیتی تقلبی ممکن است در لیست نتایج جستجو و هنگام جستجوی کلید واژه های مرتبط با امنیت رایانه در صفحات اول و در میان فروشندگان محصولات امنیتی معتبر قرار بگیرد. با این روش کاربران ناآگاه ممکن است به یک سایت جعلی رفته و حتی درخواست خدمات پویش آنلاین رایگان را داشته باشند. حتی ممکن است کلید واژه ها فقط به امنیت ختم نشود و موضوعات خبری یا اتفاقات جذاب را نیز شامل شود.

ایمیل: کلاهبرداری فیشینگ امروزه بسیار رایج است لذا دانستن روش های مختلف فیشینگ، برای شناسایی آنها بسیار مهم است. در مورد نرم افزارهای امنیتی جعلی، یک ایمیل فیشینگ توسط کاربر دریافت می شود که از او می خواهد scareware را اجرا و دانلود کند. در این ایمیل فیشینگ، به یک URL اشاره کرده است اما در واقع وب سایتی است که بدافزار در آن قرار دارد. در روش دیگر، کد مخرب به صورت ضمیمه ایمیل قرار دارد که پس از باز کردن آن، کاربر فقط یک عکس، screensaver یا یک فایل آرشیو شده را می بیند. در حقیقت پس از بازکردن فایل ضمیمه، کاربر به طور ناخواسته کدمخرب را اجرا کرده است.

تکنیک Drive-by Download  : نرم افزارهای امنیتی جعلی می توانند همچنین از حمله drive-by download استفاده کنند. این حملات از ضعف‌های امنیتی و به طور خاص آسیب‌پذیری‌های مرورگرهای وب، پلاگین‌ها، افزودنی‌ها و هر چیزی که با مرورگر وب، pdf viewer، حتی email client مرتبط باشد، استفاده می‌کنند. در واقع حمله drive-by download به معنی دانلود ناخواسته و بدون اطلاع برنامه از طریق اینترنت است. با این تکنیک و استفاده از آسیب پذیری های وصله نشده که روی نسخه های قدیمی نرم افزارها وجود دارد، می توان آنتی ویروس جعلی را بدون خواست کاربر منتشر کرد.

تماشای ویدئو آنلاین:  برخی از نرم افزارهای امنیتی تقلبی از طریق دانلود یک کد آلوده و نرم افزار اجباری که به منظور تماشای یک ویدئو آنلاین در سایت ارائه شده، منتقل می شود. بدین منظور باید از روش های امن برای تماشای فایل های ویدئویی آنلاین استفاده نمود.

برنامه های آنلاین مخرب و فایل های آلوده:  رایانه ها و ابزارهای موبایل می توانند از طریق یک فایل PDF یا برنامه جاوا یا فلش مخرب که به عنوان مثال در یک بازی آنلاین جاسازی شده است، به بدافزار یا جاسوس افزار و آنتی ویروس جعلی تجهیز شوند. به منظور مقابله با این فایل های اجرایی و برنامه های آنلاین، باید از آنتی ویروسی که همواره به روز است و ویژگی حفاظت بلادرنگ آن فعال است، استفاده شود.

از طریقP2P  : نرم افزارهای جعلی می توانند در پوشش نرم افزارهای دانلود شده از طریق شبکه های peer-to-peer مانند torrent ها منتقل شود.

نصب برنامه توسط کاربر: آلوده سازی ممکن است از طریق نصب نرم افزارهای رایگان، برنامه های کرک شده یا کپی غیرقانونی انجام شود. هنگامی که از منبع یک برنامه مطمئن نیستید باید هرگام از نصب را به دقت کنترل کنید تا از نصب نرم افزار مخرب در قالب toolbar، add-on و… جلوگیری شود.

در شکل زیر تصویری از یک آنتی ویروس جعلی نشان داده شده است.

نحوه شناسایی و مقابله با آنتی ویروس جعلی

به منظور افزایش شانس جهت مقابله با نرم افزارهای امنیتی جعلی، نخستین گام شناخت نرم افزارهای شناخته شده و معتبر امنیتی است. سایت AV-Comparatives لیستی از این نرم افزارها را ارائه نموده است. همچنین باید نرم افزارهای جعلی امنیتی را شناسایی نمود. در آدرس زیر لیست بیش از ۳۰۰ نرم افزار امنیتی جعلی ارائه شده است.

 http://en.wikipedia.org/wiki/List_of_rogue_security_software

نصب آنتی ویروس معتبر و استفاده از فایروال آن و به روز بودن همیشگی این نرم افزارها می تواند در کاهش این تهدید کمک نماید.

به منظور افزایش ضریب امنیتی، استفاده از نرم افزارهای مانیتورینگ معتبر با ویژگی کنترل و نظارت بر برنامه های نصب شده روی رایانه ها و مانیتورینگ مستمر و دائمی شبکه، می تواند به سازمان ها یا شرکت ها کمک نماید.

کدهای مخرب تلاش می کنند تا حفاظت حقیقی یک سیستم را به خطر بیاندازد بدین منظور با غیرفعال کردن مولفه های امنیتی و نرم افزارهای آنتی ویروس مجاز و اجازه ندادن به کاربر برای پاک کردن نرم افزارهای ناخواسته و غیرمجاز، امنیت سیستم را کاهش می دهند. بعضی از برنامه های جعلی، یک انیمیشن و شبیه سازی از خراب شدن، پاک شدن، راه اندازی مجدد و سایر اتفاقات خطرناک را به قربانی خود نمایش می دهند و او را به شدت تحت تاثیر قرار می دهند. حتی باعث کند شدن رایانه یا ابزار موبایل و رفتار غیر عادی در آن می شود. برخی از این نشانه ها در زیر آمده است:

  • هشدار سیستم از نوع بالون جعلی که توسط برنامه مخرب بوجود می آید. در زیر نمونه ای از آن نشان داده شده است.
  • درخواست خرید/به روز رسانی برنامه امنیتی جعلی به صورت هشدارهای pop-up مکرر و خسته کننده، به کاربر نشان داده می شود.
  • واسط کاربری شبیه یک برنامه آنتی ویروس واقعی، تعداد غیرواقعی از ویروس را نمایش می دهد و ادعا می کند که برای ثبت نام و پاک شدن آنها باید پول پرداخت شود. نمونه ای از آن در شکل زیر مشاهده می شود. که دو ویروس را شناسایی نموده و در خواست ادامه فرآیند را دارد.
  • ظاهر شدن آیکون های جدید و ناشناخته در دسکتاپ کاربر می تواند نشانه ای از وجود کد مخرب و نرم افزارهای جعلی باشد.
  • مرورگر، مکرر پیغام امنیتی جعلی نشان می دهد و کاربر را به وب سایت های مشکوک و دارای گواهینامه نامعتبر هدایت می کند و نتیجه آن browser hijacking است.

نتیجه

نرم افزارهای امنیتی جعلی به هنگام دانلود با خود مولفه های مخرب مانند تروجان, روت کیت، کی لاگر را به همراه دارند.  مولفه های تروجانی، سیستم را تغییر می دهند و آن را آماده و آسیب پذیر در مقابل حمله می کنند، روت کیت نتایج موتور جستجو را به سایت های مشکوک تغییر مسیر می دهد و کی لاگر سعی در ذخیره سازی کلیدهای زده شده از جمله کلمات عبور، داده های کارت اعتباری و … می کند. به منظور مقابله با این نرم افزارها باید از آنتی ویروس معتبر و به روز استفاده نمود. اطلاع رسانی از نحوه انتشار و عملکرد این نرم افزارهای مخرب به کاربران در سازمان یا شرکت می تواند بسیار موثر باشد. مانیتورینگ مستمر وضعیت امنیتی شبکه، اطلاعات مبادله شده، برنامه های نصب شده و تغییر مسیر وب سایت ها به سایت های مشکوک نیز کمک قابل توجهی به امنیت اطلاعات شرکت و حفظ عملکرد بالای سامانه ها می نماید.

منابع :

AV-Comparatives. Rogue security software (fake or rogue Anti-Virus). Retrieved from http://www.av-comparatives.org/it-security-tips/rogue-security-software-fake-rogue-anti-virus/

آسیب‌پذیری جدیدی که هدف آن چیپ‌های بلوتوث است !

کشف آسیب‌پذیری جدیدی که چیپ‌های بلوتوث را هدف می‌گیرد

آسیب پذیری شناسایی شده در چیپ های بلوتوث یک کمپانی معروف آمریکایی شبکه های سازمانی را به خطر انداخته است. محققان اخیرا دو حفره امنیتی خطرناک را در چیپ های بلوتوث کمپانی تگزاس اینسترومنتس یافته اند که در اکسس پوینت های بی سیم شرکت هایی نظیر سیسکو، مراکی و اروبا تعبیه شده و شبکه های سازمانی را در معرض خطر قرار می دهد. این آسیب پذیری توسط متخصصان امنیتی ارمیس پیدا شده و آن را BLEEDINGBIT نامیده اند. هکرها با استفاده از این حفره می توانند به شبکه های سازمانی نفوذ کرده، کنترل اکسس پوینت ها را در دست گرفته و بدافزارها را در سراسر شبکه پخش کنند. آنچه که داستان را بدتر می کند این است که نفوذ مهاجمان و اقدامات آنها در شبکه های سنتی یا از طریق راه حل های امنیتی کاربر نهایی قابل شناسایی و توقف نیست.

BLEEDINGBITدو شکل دارد که حالت اول آن چیپ های بلوتوث cc2640 و cc2650 تعبیه شده در اکسس پوینت های سیسکو و مراکی را هدف قرار داده است. هکرها با هدف قرار دادن این چیپ حافظه BLE را مختل کرده و کنترل کامل اکسس پوینت را به دست می گیرند.

حالت دوم نیز چیپ cc2540 موجود در اکسس پوینت های سری ۳۰۰ اروبا و قابلیت دانلود فرمور آن را تحت تاثیر قرار می دهد. دلیل این امر در پشتی پیش فرضی است که در فرمور به کار رفته و امکان دانلود بروزرسانی را به کاربر می دهد. هکرها با سوءاستفاده از این قابلیت می توانند نسخه ای کاملا متفاوت از فرمور را روی چیپ نصب کرده و سیستم عامل آن را بازنویسی کنند که در نهایت به نفوذ در شبکه منجر می شود.

کمپانی های اروبا و مراکی که تحت نظر سیسکو قرار دارد، از تعامل با مشتریان و انتشار اصلاحیه های امنیتی خبر داده اند.

 منبع : https://digiato.com/

(WAF (Web Application Firewall

(WAF (Web Application Firewall

WAF یک فایروال عموماً  نرم افزاری هست که برای شناسایی و جلوگیری از انواع حملات و تهدیدات روی بستر Web از آن استفاده میشود ، از جمله این حملات میتوان به حملات Hidden Field Manipulation  ، Cookie Poisoning ، Parameter Tampering  ، Buffer Over Flow  ، XSS ، Backdoor  ،  Stealth Commanding  ،  Forced Browsing ، Third Party Misconfiguration  ، SQL Injection و بسیاری دیگر از حملات که از حفره های امنیتی شناخته شده در بستر Web استفاده میکنند ، اشاره کرد .

تفاوت اصلی میان یک فایروال معمولی و WAF سر این میباشد که یک فایروال معمولی صرفاً میتواند ارتباط بین وب سرور و اینترنت را امن نماید (این کار را در سطح لایه ۳ و ۴ انجام میدهد.) در حالی که WAF با بررسی کردن محتوای هدر HTTP و مقایسه آن با الگو های حملات که در دیتابیس خود دارد و یا با مشاهده رفتار غیرعادی در سیر محتوای ارسالی و دریافتی ، حملات را شناسایی کرده و آنها را بسته به سیاست تعیین شده در تنظیمات خود مانیتور ، Drop و یا Reject  میکند به همین دلیل ممکن است که یک ترافیک از دید فایروال یک ترافیک سالم باشد اما از دید WAF  بعنوان یک ترافیک مخرب و یا حمله شناسایی شود لذا WAF معمولاً پشت فایروال و جلوی WebSite و یا Web Application Server  قرار میگیرد .

WAF را میتوان بصورت نرم افزاری ، سخت افزاری و سرویس Cloud  ارائه داد که شرکت های زیر میتوان بعنوان موفقترین و بهترین شرکت ها در ارائه WAF نام برد :

AKAMAI Technology

Fortinet

Sophos

CloudFlare

F5 SilverLine و … .

هفت کاری که در دنیای آنلاین می بایست از انجام آنها دوری کنیم!

ترجمه و تدوین: تیم فنی ICTN

منبع: kaspersky.com

درهنگام آغاز به کار اینترنت، کار کردن با آن به سادگی امروز نبود، در آن دوران کاربران به منظور اتصال به اینترنت می بایست کارهای زیادی را انجام می‌دادند و از طریق سیم تلفن و ارتباط Dial-up به اینترنت متصل می شدند. در میان پیشتازان دنیای آنلاین در آن زمان و با توجه به تعداد کم آنها، اخلاق و رفتار آنلاین با هدف ایجاد امنیت مسئله مهمی به حساب نمی آمد.

اما امروزه همه چیز در حال پیشرفت است و شبکه های وای فای در همه جا وجود دارند و امکان اتصال به شبکه‌‌های اجتماعی را فراهم می آورند. در ابتدا تمام سختی‌‌ها و عبور از موانع به منظور ورود به شبکه‌‌ جهانی وب انجام می شد، اما در دنیای امروز اتصال و برقرار نگه داشتن آن بسیار ساده است، به گونه ای که از خردسالان تا افراد مسن می‌توانند با دستگاه هایی نظیر تبلت‌‌ها به اینترنت متصل شوند و به هرجای آن بدون هیچ محدودیتی سرک بکشند. در حال حاضر ما می‌توانیم در فضای وب به خرید و فروش بپردازیم، از امکانات بانکی بهره ببریم، کار کنیم و به شبکه های اجتماعی متصل باشیم، اما باید مد نظر داشته باشیم که این زیست بوم[۱] پر از مخاطرات و مجرمان سایبری است.

7-things-01

ما بیش از هر چیز اغلب در زمینه مراقبت بیشتر در فضای مجازی صحبت کرده‌ایم، اما بی‌احتیاطی ها همچنان در این زمینه به تعداد زیادی دیده می شود. با این فرض ۷ نکته وجود دارد که بسیاری از آن‌‌ها موارد مشترک و یا تله‌‌هایی است که هریک از ما ممکن است هر روز در دام آن‌‌ها اسیر شویم، بنابراین به منظور جلوگیری ازاین موارد پس از مطالعه این مقاله بلافاصله انجام برخی کارها را متوقف کنید، شاید ایجاد لیستی از نبایدها ایده مناسبی باشد:

۱- اعتماد به ‌وای‌فای های همگانی[۲]

هر آنچه که در زمینه یک ‌وای‌فای‌‌های همگانی ‌وجود دارد می‌تواند برای شما مخاطره آمیز باشد. قبل از اتصال به ‌وای‌فای همگانی نسبت به امن بودن آن اطمینان حاصل کنید، زیرا به عنوان مثال مجرمان سایبری ممکن است ‌یک شبکه وای‌فای با نام های رایج ایجاد نمایند، مانند ” وای فای رستوران عطاویچ” یا “مهمانان هتل لاله”.

پس از اینکه از این امر مطمئن شدید که یک شبکه وای فای همان چیزی است که به نظر می رسد باز هم این امر به معنی نیست که این شبکه کاملا عاری از مخاطرات است و “وای فای کتابخانه” با کلمه عبور “کتاب بخوانید!” واقعا متعلق به کتابخانه است و مجرمان سایبری در این شبکه در کمین شما نیستند. اگر شما مجبور هستید که به اینگونه ‌وای‌فای ها متصل شوید، تا حد ممکن موارد ایمنی را مد نظر داشته باشید؛ از مراجعه به وب سایت ‌هایی که نیاز به ورود شناسه کاربری و رمز عبور دارند خودداری نمائید، به خصوص از تراکنش های بانکی پرهیز کنید. در یک کلام، کارهای بانکی و خرید‌‌های آنلاین انجام ندهید و اگر امکان دارد از وی پی ان[۳] استفاده کنید.

7-things-02

۲- انتخاب کلمه های عبور ساده و قابل حدس

نام حیوانات خانگی، تاریخ تولد ها، نام های خانوادگی و امثال آنها کلمه های عبور امنی نیستند. به جای استفاده از این قبیل کلمات عبور از کلمات عبوری استفاده کنید که توسط دیگران قابل حدس زدن نباشند و از ابزار چک کننده کلمه عبور کسپرسکی(اینجا) که به منظور تست کردن مقاومت رمز عبور طراحی شده است و کمک می‌کند تا کلمه عبور ایمن و مناسب را انتخاب کنید، بهره ببرید.

خبر خوب این است که یک پسورد مطمئن لزوما یک رشته از حروف و کارکترهای عجیب و غریب مشابه”L)k[V/u,p%mA+m”  که به سختی قابل به ذهن سپردن است، نیست. برای ایجاد کلمه عبوری مطمئن می توانید از روش های که در مقاله “کلمه های عبور قدرتمندی که به آسانی قابل به خاطر سپردن هستند” نیز بهره ببرید.

۳- استفاده مجدد از کلمه های عبور

هنگامی که یک کلمه عبور قدرتمند انتخاب کردیدکه به اندازه کافی مقاوم است، به آسانی به یاد سپرده می‌شود و به سختی قابل دستیابی است، آیا همه چیز تمام است؟ پاسخ این سوال خیر است، زیرا شما به کلمات عبور بیشتری نیازمندید. کلمه عبور شما باز هم می تواند توسط هکرها حدس زده شود. آنها برای اینکار از روش هایی نظیر مقایسه آن با پایگاه داده های عظیم هک استفاده می کنند. اگر از یک کلمه عبور برای حساب های کاربری ایمیل، بانک، آمازون، فیس بوک و … استفاده نمائید، امکان این دستیابی بیشتر خواهد بود.

۴-  کلیک بر روی لینک‌‌ها در ایمیل‌‌ها

چه کسی فکر می‌کند، کلیک کردن بر روی لینک‌ هایی در ایمیل ها وجود دارند ایده خوبی است؟ کاملا درست است، بسیاری از افراد به علاوه مجرمان سایبری نیز همین تصور را دارند! با کلیک نمودن بر روی یک هرزنامه[۴] یا ایمیل فیشینگ می تواند شما را به وب سایتی هدایت نماید که این وب سایت به شکل اتوماتیک اقدام به بارگزاری بدافزار‌ها بر روی سیستم شما نماید و یا به مکانی در وب هدایت شوید که ممکن است برای شما آشنا باشد اما کلمه عبور شما را به سرقت ببرد. حداقل اتفاق ممکن این است که با کلیک کردن بر روی هرزنامه ها فرستنده آنها متوجه خواهد شد که شخصی پیام را باز کرده است و این فرد می تواند قربانی بالقوه بعدی باشد.

توجه کنید: به هیچ وجه در شبکه های اجتماعی مانند فیسبوک بر روی لینک ‌هایی با عناوینی نظیر این کلیک نکنید:”اگر موافقید که شکنجه حیوانات کار اشتباهی است، این مطلب را لایک کنید و به اشتراک بگذارید تا برنده یک گوشی آیفون شوید!” اگر به این لینک توجه نکنید در بهترین حالت، چیزی برنده نخواهید شد، اما در این صورت شما به کسب وکار کلاه برداران و مجرمان سایبری رونقی نداده اید، اما با همه اینها می بایست بپذیریم که همواره خطر نصب بدافزار‌ها را بر روی سیستم شما وجود دارد. (که در این گونه موارد کسپرسکی می تواند (در این مقاله) به کمک شما بیایید، اما بهتر است قبل از مواجه به مخاطرات این بدافزار‌ها از ورود آنها  به سیستم خود پیشگیری کنید.)

۵- قرار دادن اطلاعات حساب کاربری خود در اختیار دیگران

تنها راهکار برای اینکه مطمئن باشید که هیچ‌ شخصی اطلاعات شما را در اختیار ندارد، این است که این اطلاعات را به طور کامل نزد خود نگهداری کنید.

۶- اعلام اینکه در خارج از شهر یا مسافرت هستید، در اینترنت

اگر “دو هفته به سواحل آنتالیا تشریف می برید و یا به سرزمین هزار معبد سفر کرده اید!” کسی می تواند به آسانی از نبود شما آگاه شود؟ آیا از اطلاعات جغرافیایی که عکس ‌ها به اشتراک می‌گذارند، مطلع هستید؟ این اطلاعات را فقط با دوستان مورد اعتماد خود به اشتراک بگذارید، به خصوص در شبکه اجتماعی مانند فیسبوک که محل جغرافیایی شما را نمایش می دهد محتاط تر عمل کنید.

7-things-03

۷-  پذیرش تنظیمات پیش فرض شبکه‌‌های اجتماعی

به طور کلی شبکه‌‌های اجتماعی بخشی از اطلاعات تحت کنترل شما را به منظور ارتباطات عمومی، ارتباط با افراد مرتبط،  برنامه‌‌های دیگر و… به انتشار عمومی می گذارند. اما شما به این ترتیب ممکن است که مجبور شوید این تنظیمات را گاهی به سختی بیابید و آن‌‌ها را از وضعیت پیش فرض تغییر دهید. سعی کنید پیش از ایجاد یک حساب کاربری جدید، ۵ دقیقه زمان صرف جستجو در زمینه تنظیمات امنیتی و حریم خصوصی این وب سایت نمائید و برای تعیین اینکه چه اشخاصی به چیزهایی که شما یه اشتراک گذاشته اید دسترسی داشته باشند، در حساب های کاربری فعلی خودتان چند دقیقه در ماه وقت صرف کنید.

در پایان پیش از آنکه مطلبی را در هریک از شبکه های اجتماعی که در آن عضو هستید قرار دهید و برای دوستانتان به اشتراک بگذارید، تنها چند لحظه تفکر کنید که آیا اطلاعات ارسالی شما به غریبه ها در دسترسی به اطلاعات شخصی و یا آسیب رساندن به شما کمک می کند؟ اگر اینطور است اقدام به ارسال آنها ننمائید.

به طور کلی، به پیام‌‌های خطر و یا آگاهی بخش و همچنین موارد مشکوک در زندگی الکترونیک خود توجه کنید. سرویس های تحت وب که توسط ارائه دهندگان ‌شبکه ها بی سیم به منظور دسترسی به خدمات بانک‌‌ها و شبکه‌‌های اجتماعی ارائه می شوند، می کوشند تا احساس راحتی و سهولت را برای کاربران در هنگام استفاده از سرویس ایجاد نمایند، اما مجرمان سایبری به شما همچون یک کیف پر از پول می نگرند، بنابراین آیا خود را برای هوشمندی بیشتر در فضای مجازی آماده کرده اید؟

[۱] ecosystem

[۲] open Wi-Fi

[۳] VPN

[۴] Spam

با این واقعیت روبه رو شوید سازمان شما مورد نفوذ قرار خواهد گرفت

با این واقعیت روبه رو شوید: سازمان شما مورد نفوذ قرار خواهد گرفت!

گردآوری و ترجمه: تیم فنی ICTN

منبع: Elsevier Network Security Journal

مسئله بسیار ساده است: امنیت سایبری[۱]کارآیی مناسبی ندارد. تعداد زیادی از کسب و کارها مورد نفوذ قرار گرفته اند و دولت ها در سطح جهانی درحال درک این نیاز هستند که برای محافظت از سرویس ها و زیرساخت های حیاتی خود باید سرمایه گذاری وسیعی انجام دهند. هنگامی که محتاطترین رئیس خزانه داری بریتانیا در یک دوره زمانی اقدام به قطع ۱.۹ میلیارد پوند از بودجه مبارزه با تهدیدات سایبری نمود، واقعیت نه چندان خوشایند خود را  نشان داد، سازمان ها و کسب وکارها در هر اندازه ای نیازمند انجام فعالیت های حفاظتی بیشتر شدند.

امروزه مدل های امنیت تدافعی[۲] کاملا ناکارآمد نیستند، اما ساده انگارانه به نظر می رسند. وقتی فایروال ها به آسانی دور زده می  شوند و بیش از شش ماه  طول می کشد، تا یک نفوذ مورد شناسایی قرار گیرد، اتکا به روش های سنتی کنترل دسترسی و شناسایی و محافظت در برابر تهدیدات سایبری، مشخصا کافی به نظر نمی رسند.

اعلام عمومی یک نفوذ به اندازه کافی بد به نظر می رسد، از این رو هیچ مدیرعاملی خواستار تائید این امر برای رسانه ها نیست که سازمانش هیچ ایده ای در این زمینه ندارد که نفوذ صورت گرفته فاجعه بار است یا ناچیز و یا اینکه چه مدتی است که یک تهدید مورد شناسایی قرار نگرفته است. مسلم است که سازمان ها نیازمند روش های دیگری برای جلوگیری از نفوذ هستند و در گام اول تنها می بایست این واقعیت را بپذیریند که نفوذ در حال حاضر اتفاق می افتد و پس از آن تنها با ایجاد یک محیط بسته و محدود است که سازمان ها می توانند از رخدادهای مضری که هر روز اتفاق می افتند، دور بمانند. اکنون زمان آن رسیده است که با عدم کارآیی مدل های تشخیص و حفاظت در برابر نفوذ فعلی روبه رو شویم. سازمان ها از این پس می بایست برای عدم روبه رویی با سرنوشت سازمان هایی که مورد دسترسی هکرها قرارگرفته اند، خود را تغییر دهند.

     

برنامه امنیتی

دورنمای تهدیدات سایبری دوباره تکامل یافته است و نقاط ضعف موجود تقریبا هر روز آشکارتر می گردند. واقعیت این است که در حالیکه سرمایه گذاری قابل توجه ای در فاز تشخیص و جلوگیری از تهدیدات به منظور مشخص نمودن نفوذ به شبکه سازمان ها اساسی به نظر می رسد، اما باز هم تکنولوژهای این حوزه برای محافظت سازمان ها کافی نیستند. باید پذیرفت که وجود یک مدل امنیت تدافعی که شامل فایروال ها، آنتی ویروس ها، ابزارهای نظارت صحت فایل ها و کنترل دسترسی است، در سازمان ها اساسی و حداقلی است، زیرا بدون آن، کسب وکارها اطلاعات حساس خود را از دست خواهند داد و زیرساخت های اساسی آنها در معرض نفوذ خواهند بود. اما به هر جهت پس از اتفاقی که برای کمپانیTalkTalk[۳] (اشاره به حمله سایبری به مشتریان این شرکت در سال ۲۰۱۵[۴]) افتاد، مشخص شد که مدل امنیتی که امروز از آن بهره می بریم، با شکست مواجه شده است. براساس تحقیقی که توسط انستیتو Ponemon به نمایندگی از Arbor Networks انجام شده است، هنگامی یک نفوذ رخ می دهد، به طور متوسط برای شرکت های خدمات مالی ۹۸ روز و برای کسب و کارهای خرده فروشی ۱۹۷ روز زمان می برد تا این نفوذ مورد شناسایی قرار گیرد. این امر به هکرها اجازه می دهد که نظارت بر شبکه و سرقت اطلاعات را تا بیش از ۶ ماه بدون شناسایی شدن ادامه دهند. مشکل دیگر این است که روش هایی که مجرمان سایبری برای به دست آوردن دسترسی به شبکه ها استفاده می کنند، تغییر کرده است. امروزه تخمین زده می شود که ۹۵% نفوذها در نتیجه در معرض خطر گرفتن کارکنان، اغلب از طریق حملات فیشینگ[۵] اتفاق می افتد.

برای شرکت های خدمات مالی ۹۸ روز و برای کسب و کارهای خرده فروشی ۱۹۷ روز زمان می برد تا نفوذ به آنها مورد شناسایی قرار گیرد.

درسی که مدیر فناوری اطلاعات یک سازمان می بایست از این موضوع بگیرد این است که: برنامه ها و اطلاعات به اندازه ای امن هستند که کاربران و اشخاصی که برای آنها دسترسی ایجاد کرده اید، امن باشند. هنگامی که یک مهاجم از یک هویت تائید اعتبار شده برای دسترسی به یک شبکه کامپیوتری بهره می برد، وجود فایروال بی فایده خواهد بود. به علاوه این فرض که یک کاربر در شبکه داخلی یک سازمان را می توان مورد اعتماد در نظر گرفت نیز کاملا منسوخ شده، است. فایروال ها نمی توانند این قبیل حملات را متوقف کنند زیرا مهاجمین ابتدا یک کاربر و دسترسی های او را در اختیار می گیرند و پس از آن می توانند درون یک سازمان حرکت کرده و به هر نرم افزار حساس دیگری دسترسی یابند.

access

یکی از روش هایی که در مقابل اینگونه حملات به برنامه ها کارآمد است، بخش بندی شبکه براساس نرم افزارهاست، بدین ترتیب که یک کنترل دسترسی سخت گیرانه به منظور محدود نمودن کاربران به گونه ای اعمال می شود که کاربران تنها به نرم افزارهایی دسترسی یابند که برای انجام وظایف شغلیشان می بایست به آنها دسترسی داشته باشند. این کنترل دسترسی می بایست هم به کاربران داخلی و هم خارجی سازمان اعمال شود. بنابراین اگر کاربری مورد حمله قرار گیرد، مهاجم تنها به زیرمجموعه کوچکی از نرم افزارها و اطلاعات یعنی آنهایی که آن کاربر خاص به آنها دسترسی دارد، دسترسی خواهد داشت و اگر مهاجم تنها یک بار برای بالا بردن و یا افزایش حق دسترسی آن کاربر به منظور دسترسی به اطلاعات حساس و حیاتی دیگر سازمان اقدام نماید، سازمان این شانس را خواهد داشت که نفوذ را مورد شناسایی قرار دهد. اما تکنولوژی های فعلی تشخیص و محافظت در برابر تهدیدات سایبری، در ارائه یک راهکار امنیتی همه منظوره به طور مشخص در حال شکست خوردن هستند.

نفوذ اتفاق خواهد افتاد!

به منظور دستیابی به مدلی برای مهار نمودن نفوذ به سازمان ها، آنها می بایست به طور متفاوتی نسبت به طراحی معماری امنیت سازمان بیاندیشند. نفوذها همواره در حال وقوع هستند و سازمان ها می بایست بپذیرند که نفوذ به آنها یا تاکنون اتفاق افتاده است و یا بدون هیچ اخطاری در حال اتفاق افتادن در محیط سازمانی است. می بایست این درک و شناخت ایجاد شود که هدف نهایی فعالیت های امنیتی، مهار نفوذ (چه شناخته شده و چه ناشناخته) و به حدقل رساندن خطر گسترده شدن آن در سیستم است. می بایست تاکید نمود که در دنیای امروز ساختن دیوار به دور ساختمان به تنهایی دیگر باعث جلوگیری از ورود به ساختمان نمی شود، برای کاهش نفوذ می بایست بخش های مختلف زیرساخت ها را با دروازه هایی (آتشین) از هم جدا نمود.

اگر این فرض منطقی را بپذیریم، چالش اصلی یافتن بهترین روش برای تقسیم بندی زیرساخت های شبکه به بخش های است که تهدیدات در آنها قابل مدیریت باشد. برای اغلب متخصصان فناوری اطلاعات منطقی ترین روش ایجاد بخش های کوچک در بین لایه های شبکه است. در حالی که این روش محدودیت های فراوانی است به خصوص وقتی که شبکه های سازمانی به قدر کافی با ثبات نیستند و هر زمانی که تغییری در لیست های کنترل دسترسی[۶] ایجاد می شود، یک خطر احتمالی برای باز شدن راهی به منظور دور زدن فایروال ایجاد می شود. علاوه بر این، در محیط های دارای دستگاه های سیار یا مبتنی بر رایانش، محل هایی که از خارج از سازمان کنترل می گردد، پیاده سازی استراتژی نقطه به نقطه[۷]  و با ثبات به آسانی ممکن نیست.

کاربران و نرم افزارها

سازمان ها می بایست به عقب بازگردند و چشم انداز واقعی کسب وکار خود را با تمرکز بر کاربران و نرم افزارهای مورد استفاده آنها بازنگری کنند. باید به این پرسش مهم پاسخ داده شود:

(چه کسی می بایست به چه اطلاعاتی دسترسی داشته باشد؟)

با تصحیح سیاست های موجود دسترسی کاربران و مدیریت آنها، سازمان ها می توانند از بخش بندی های مبتنی بر رمزنگاری برای حصول اطمینان از اینکه تنها کاربر مجاز به اطلاعات مشخص دسترسی دارد بهره ببرند. هر بخش رمزنگاری دارای کلید رمزنگاری مختص به خود است، که باعث می شود جابه جایی مهاجم از یک بخش به بخش دیگر غیرممکن شود. محدود نمودن امکان دسترسی به بخش های دیگر (که عامل بسیاری از نفوذها است) باعث می شود که افزایش حق دسترسی کاربر به منظور دسترسی به اطلاعات مهم و حیاتی به آسانی صورت نگیرد. با استفاده از این روش یک سازمان می تواند دامنه نفوذ را به محدوده کوچکی (در مقابل کل سازمان) محدود سازد و اینکار مسلما نیازمند طراحی و ایجاد سیاست های امنیتی جدید در زیرساخت های شبکه است. اما نکته دیگر این است که هنگامی که یک نفوذ اتفاق می افتد با بهره گیری از سیاست بخش بندی، سازمان ها می توانند بلافاصله ابعاد و وسعت نفوذ را مشخص نمایند. این امر سازمان را قادر می سازد تا به جای از دسترس خارج کردن تمامی زیرساخت های سازمان، تنها محدوده مورد نفوذ قرار گرفته شده را محدود سازد. فراتر از آن اینکه سازمان پاسخ های قابل اعتماد و دقیقی برای رسانه ها، سهامداران و مشتریان خود خواهد داشت.

یک طرز فکر جدید

بدون شک در حوزه امنیت سایبری نیازمند یک تغییر نگرش و تفکر هستیم. تا زمانی که سازمان ها به سختی برای ایجاد یک استراتژی امنیت تدافعی مشغول به کار هستند و متخصصان امنیت عموما یک سیاست محدود کننده کاملا از پیش تعریف شده را برای امن سازی بخش های زیرساختی سازمان ها پیشنهاد می دهند، مشخصا زمان آن فرا رسیده است که تغییرات اتفاق بیافتند. با وجود این برخی سازمان ها به شکل ساده انگارانه ای به اعمال محدودیت در سطح شبکه دل بسته اند، در حالی که این روش ها در دورنمای واقعی تهدیدات در حال شکست خوردن هستند. اعتماد به روش های کنترلی مبتنی بر شبکه بر احتمال مخاطرات می افزاید(مطمئنا آن را کاهش نمی دهد) و عبور از این سطح کنترل ها به سادگی قابل انجام است.

تنها با پیاده سازی یک روش بخش بندی مبتنی بر کاربر-نرم افزار است که یک سازمان می تواند به اصل موضوع یعنی مهار نمودن یک نفوذ در یک بخش مشخص و محدود دست یابد. بدین طریق یک مهاجم دیگر نمی تواند کلید رمزنگاری را دور زده و دسترسی اش را افزایش دهد و به اطلاعاتی در بخش دیگر که تنها توسط کاربران آن بخش قابل دسترسی است، دست یابد. سازمان نیز بلافاصله از میزان نفوذ و کاربران و اطلاعاتی که تحت تاثیر آن قرار گرفته اند، اطلاع می یابد.

تخمینی درست از ابعاد نفوذ صورت گرفته بسیار کلیدی است، به این علت که هیچ مدیر عاملی نمی خواهد در موقعیتی باشد که مدیرعامل[۸] شرکت TalkTalk در آن قرار داشت، زیرا او مجبور بود اعتراف کند که شرکتش هیچ اطلاعی از وسعت نفوذ و تعداد مشتریانی که اطلاعاتشان مورد دسترسی مهاجمین قرار گرفته است، ندارد. یک استراتژی مهار نفوذ با کارایی مناسب، هم وسعت نفوذ را به حداقل می رساند و هم گزارشی شفاف و مشخص برای مشتریان و سهام داران فراهم می آورد. درست است که اضافه نمودن یک لایه دیگر به استراتژی امنیت تدافعی که خود در حال حاضر به اندازه کافی پیچیده است، ممکن است کاری دشوار به نظر برسد، اما همانطور که جورج اوزبون[۹] در زمانی که ریاست خزانه داری بریتانیا را برعهده داشت، گفته است:

دستیابی به حق امنیت سایبری نیازمند تفکری جدید است.

[۱]Cyber-Security

[۲] Defense-in-Depth Security Model

[۳]TalkTalk Telecom Group plc is a company which provides pay television, telecommunications, Internet access, and  mobile network services to businesses and consumers in the United Kingdom.

[۴]برای کسب اطلاعات بیشتر می­توانید به این لینک مراجعه کنید:

https://www.theguardian.com/business/2015/nov/06/nearly-157000-had-data-breached-in-talktalk-cyber-attack

[۵]Phishing Attacks

[۶]Access Control List

[۷]End-to-End

[۸] Baroness Dido Harding CEO of TalkTalk

[۹] George Osborne

مشکل امنیتی خطرناک در لینوکس!

مشکل امنیتی خطرناک در لینوکس! (امکان افزایش حق دسترسی در هسته لینوکس)

گردآوری و ترجمه: تیم فنی ICTN

منبع:   Redhat.com و Computerworld.com

 

متخصصان امنیتی لینوکس وجود یک آسیب پذیری مهم در زمینه امکان افزایش حق دسترسی کاربر در هسته لینوکس را اعلام نموده اند. این آسیب پذیری در حال حاضر بسیاری از تجهیزات کامپیوتری نظیر سرورها، دسکتاپ ها و دیگر دستگاه های مبتنی بر لینوکس را در معرض خطر جدی قرار داده است.

این آسیب پذیری که با کد CVE-2016-5195 ثبت گردیده است، در ۹ سال گذشته بر روی هسته لینوکس وجود داشته است و این بدین معنی است که بسیاری از نسخه های هسته لینوکس که بر روی دامنه وسیعی دستگاه های سروری و کلاینتی و … در حال استفاده هستند، تحت تاثیر این آسیب پذیری قرار داشته و دارند.

%d8%b4%da%a9%d8%a7%d9%81-%d8%af%d8%b1-%d9%87%d8%b3%d8%aa%d9%87-%d9%84%db%8c%d9%86%d9%88%da%a9%d8%b3

تیم امنیت Redhat این نقص امنیتی را یک “شرایط رقابتی[۱]” توصیف می نمایند که در زمانی رخ می دهد که زیرسیستم حافظه ی هسته ی لینوکس، نقض نگاشت[۲] حافظه فقط خواندنی[۳] در حین انجام فرایند کپی در هنگام نوشتن[۴] را کنترل می کند! اما به عبارت ساده تر این نقص امنیتی، این امکان را برای مهاجم ایجاد می نماید تا با دسترسی به یک حساب کاربری محدود حق دسترسی  ادمین (روت[۵]) را برای خود ایجاد نماید و به تبع آن قادر به کنترل کامل سیستم خواهد بود.

این آسیب پذیری در هفته سوم ماه اکتبر ۲۰۱۶ توسط توسعه دهندگان لینوکس و با ارائه یک وصله امنیتی برای توزیع های مختلف لینوکس شامل Red Hat، Debian، Ubuntu، Gentoo، Suse برطرف شده و یا در حال برطرف شدن است. این نقص امنیتی که به آن لقب گاو کثیف[۶]  نیز داده شده است، توسط یک محقق امنیتی به نام فیل اوستر[۷]  در هنگامی که به منظور حمله به یکی از سرورهای او مورد استفاده قرار گرفته بود، مورد شناسایی قرار گرفته است. به نظر می رسد این نقص از قبل توسط هکرها شناخته شده بوده است و برای حمله به دستگاه های مبتنی بر لینوکس مورد استفاده قرار می گرفته است.

dirty-cow-%d8%b4%da%a9%d8%a7%d9%81-%d8%af%d8%b1-%d9%87%d8%b3%d8%aa%d9%87-%d9%84%db%8c%d9%86%d9%88%da%a9%d8%b3

از آنجایی که بهره برداری از این نقص امنیتی باید به شکل محلی اتفاق بیافتد و امکان استفاده مستقیم از آن به شکل از راه دور توسط مهاجمین وجود ندارد، این نقص امنیتی با شدت بالا[۸] و غیربحرانی[۹] طبقه بندی شده است. برای استفاده از امکانات این آسیب پذیری توسط مهاجمین، آنها ابتدا می بایست با یک روش دیگر به عنوان مثال، یک آسیب پذیری دیگر، یک دسترسی محدود را برای خود ایجاد نمایند.

کمپانی های میزبان وب که سرویس­های اشتراکی ارائه می دهند، بیش از همه در معرض خطر توسط این آسیب پذیری قرار دارند زیرا برخی از آنها برای مشتریان خود یک دسترسی محلی به پوسته[۱۰] سیستم عامل را ایجاد می نمایند که این امر می تواند باعث به دست گرفتن کنترل کامل سرورها توسط کاربران مخرب باشد. حفره های امنیتی نرم افزارهای تحت وب نیز می توانند امکان ورود و بهره گیری از این آسیب پذیری را ایجاد نمایند.

متخصصان سرورهای لینوکسی توصیه کرده اند که وصله های امنیتی برطرف کننده این آسیب پذیری بلافاصله نصب شوند و برای آن دسته از کاربرانی که برای نسخه سیستم عامل آنها هنوز وصله ای آماده نشده است، استفاده از راهکارهای کاهش خطری که توسط تیم امنیت Redhat ارائه شده است و از این آدرس قابل دستیابی است، توصیه شده است. همچنین کاربران به منظور دستیابی به اطلاعات بیشتر و دریافت وصله امنیتی مربوط به Redhat می توانند به این آدرس مراجعه نمایند.

[۱] Race condition

[۲] Mapping

[۳] Read Only

[۴] Copy-On-Write (COW)

[۵] Root

[۶] Dirty Cow

[۷] Phil Oester

[۸] High Severity

[۹] Not Critical

[۱۰] Shell

شکاف مهارتی سازمان ها را در برابر تهدیدات آسیب‌پذیر می کند!

شکاف مهارتی سازمان ها را در برابر تهدیدات آسیب‌پذیر می کند!

ترجمه و تدوین: تیم امنیت شبکه ICTN

منبع: Elsevier Network Security Journal­­

 

امروزه کسب و کار ها علاوه بر مواجهه با حملات روز افزون به داده‌های سازمانی، با چالش شکاف مهارتی بین متخصصین مسئول مقابله با این حملات نیز، روبرو هستند. در بحث امنیت این نقش می تواند عناوین شغلی مختلف چون مهندس امنیت، تحلیل‌گر امنیتی، متخصص تست نفوذ و … داشته باشد. با این وجود همه این مشاغل دارای یک هدف واحد می باشند و این هدف عبارت است از شناسایی و گزارش آسیب‌پذیری‌های سیستم های امنیتی.

طبق یافته‌های موسسه­­‌ی PwC[۱]، نفوذ امنیتی در۹۰% سازمان های بزرگ تا سال ۲۰۱۵ رخ داده است که ۶۹% از این موارد از جانب خارج سازمان بوده است. مشخص است که مشکل نفوذ امنیتی مسئله‌ای است که تمامی سازمان‌ها دیر یا زود با آن مواجه خواهند شد. بر اساس گزارش “هزینه های نفوذ امنیتی در سال ۲۰۱۶[۲]” موسسه Ponemon به صورت میانگین هر نفوذ امنیتی ۵۳/۲ میلیون پوند برای هر سازمان هزینه در برخواهد داشت. بار مالی این اتفاق شامل کاهش ارزش سهام، پرداخت به شاکیان، جریمه‌های قانونی، لطمه به اعتبار سازمان و اخراج کارکنان خواهد بود. نمودار زیر  میانگین هزینه‌ی نفوذ های امنیتی در سالیان اخیر را نمایش می‌دهد.

%d8%b4%da%a9%d8%a7%d9%81-%d9%85%d9%87%d8%a7%d8%b1%d8%aa%db%8c-%d8%b3%d8%a7%d8%b2%d9%85%d8%a7%d9%86-%d9%87%d8%a7-01

هکر‌های کلاه سفید

بسیاری از سازمان‌ها برای مقابله با عواقب نفوذ­های اطلاعاتی از هکر‌های کلاه سفید برای شناسایی آسیب پذیری‌ها قبل از تبدیل شدن آن‌ها به هدفی برای حملات سایبری استفاده می‌کنند. هکر های کلاه سفید افرادی هستند که به منظور اجرای سیستماتیک حملات به زیر ساخت‌ها و سیستم‌های اطلاعاتی سازمان با سطح دسترسی مشخص، به کار گرفته می‌شوند. با این کار آن‌ها می‌توانند تمامی آسیب پذیری‌های سیستم را شناسایی و آزمایش کنند.

با وجود این که وظیفه هکر‌های کلاه سفید شناسایی این آسیب‌پذیری‌ها است، آشنایی با نحوه مقابله با این نقطه ضعف‌ها به همان اندازه اهمیت دارد. بنا بر این هکر‌های کلاه سفید در سناریو‌های شبیه سازی‌ شده تیم قرمز / تیم آبی نیز شرکت می‌کنند. در این سناریو، هکر‌ها به صورت نوبتی در قالب حمله و دفاع از سیستم‌های اطلاعاتی سازمان شرکت می‌کنند.

هکر‌های کلاه سفید معمولا دارای مدارکی به مانند CEH[۳] و OSCP[۴] هستند. این دوره‌ها امنیت سایبری را در قالب آموزش روش های هک و نحوه استفاده از این دانش برای شناسایی نقاط ضعف سازمان ارائه می‌نمایند. دوره OSCP، کارآموزان را ملزم به پیاده سازی عملی مهارت‌های تست نفوذ از طریق نفوذ به سیستم‌های تست در محیط آزمایشگاهی می‌کند. دوره‌ی CEH، کارآموزان را با روش‌های متداول استفاده از آسیب‌پذیری‌ها و نحوه‌ی مقابله با آن‌ها و تست نفوذ و مهندسی اجتماعی می‌نماید. موسسه‌ی EC-Council علاوه بر دوره CEH، دوره‌های دیگری مانند CHFI[۵]، ECSA[۶] و LPT[۷] نیز ارائه می نماید.

 

هکر‌های کلاه سیاه

نقش مقابل هکر‌های کلاه سفید، هکر‌های کلاه سیاه هستند. این افراد به وسیله فعالیت‌های غیر قانونی موجب آسیب به سازمان‌ها می‌شوند. در حقیقت تفاوت در انگیزه‌ها است که این دو دسته هکر را هم متمایز می‌کند. هکر‌های کلاه سیاه را می‌توان به چندین دسته مانند مجرمین سایبری، جاسوسان سایبری و تروریست‌های سایبری تقسیم کرد که انگیزه‌های مختلفی به مانند خود‌نمایی، مالی، انتقام گیری، دسترسی به داده‌های ارزشمند، توجه رسانه‌ای و حتی سرگرمی دارند. یکی دیگر از وظایف هکر‌های کلاه سفید، پایش فعالیت‌های کلاه سیاه‌ها و مقابله با آسیب پذیری رایج بین هکر‌های کلاه سیاه است. برای مثال شناسایی و مقابله با آخرین اسکریپت‌های ارائه شده در Dark Web از مسئولیت های کلاه سفید‌ها می‌باشد.

بین هکر‌های کلاه سفید و کلاه سیاه دسته ای دیگر به نام کلاه خاکستری قرار می‌گیرند. این دسته، معمولا، خطرناک‌ترین نوع هکر‌ها می‌باشند. هکر‌های کلاه خاکستری در واقع هکر‌های کلاه سیاهی هستند که خود را در قالب هکر کلاه سفید جا می‌زنند. بدین ترتیب، سازمان‌هایی که به دنبال جذب هکر‌هایی برای موقعیت حساس و رده‌ بالا هستند، باید با دقت بالایی این کار را انجام دهند و کنترل دقیقی بر رفتار این افراد داشته باشند. یک روش برای حصول اطمینان از عدم ورود هکر‌های کلاه خاکستری به تیم‌های امنیتی، بررسی دقیق اعتبار مالی و سوابق امنیتی و موقعیت های شغلی پیشین این افراد می باشد. بررسی اعتبار مالی، در عین حالی که روش بدون نقصی برای بررسی سابقه افراد نمی باشد، می‌تواند به شناسایی افرادی که صاحب دارایی غیر عادی هستند، کمک کند. این موضوع، معمولا نشان دهنده‌ی این است که آن‌ها این دارایی را از راه غیر قانونی بدست آورده‌اند. در مقابل افرادی با اعتبار مالی ضعیف نیز می توانند طعمه‌ی مهندسی اجتماعی و یا رشوه باشند.

 

شکاف مهارتی

بازار امنیتی سایبری با مشکل کمبود نیروی کار در این زمینه مواجه است به طوری که بیش از دو میلیون موقعیت شغلی در این خصوص در سراسر جهان خالی مانده است. این موضوع موجب شده سازمان‌ها در برابر حملات سایبری آسیب‌پذیر باشند.

بر اساس یافته‌های گزارش “مطالعه نیروی کار امنیت اطلاعات جهانی[۸]” موسسه ISC، ۴۵% سازمان‌ها عدم دسترسی به نیروهایی با مهارت‌های امنیت مورد نیاز را دلیل عدم جذب عنوان نموده‌اند. مطالعه اخیر ۴۵۱ تحقیق نشان می‌دهد معضل اصلی مدیران امنیتی، کمبود نیروی متخصص (۳۴.۵%) و جذب نیروی ناکارآمد (۲۶.۴%) می باشد. همچنین تحقیق KPMG در انگلیس نشان می‌هد بیش از نیمی از مدیران فناوری اطلاعات و منابع انسانی مورد تحقیق عنوان کرده‌اند در نظر دارند یک هکر جهت ارائه اطلاعات به تیم امنیت داخلی جذب کنند. دلیل عمده این گروه این بوده که مهارت‌های فنی مورد نیاز برای مقابله با حملات سایبری تفاوت چشم‌گیری با توانایی‌های گروه IT سازمان دارد. نمودار زیر نشان دهنده موقعیت های شغلی است که به نظر مدیران نیروی کار مناسبی برای آن جذب نکرده اند.

%d8%b4%da%a9%d8%a7%d9%81-%d9%85%d9%87%d8%a7%d8%b1%d8%aa%db%8c-%d8%b3%d8%a7%d8%b2%d9%85%d8%a7%d9%86-%d9%87%d8%a7-02

در نهایت در چشم‌انداز فعلی امنیت، در حالی که تهدیدات سایبری همه روزه در حال پیشرفت می‌باشند، تعداد متخصصین با قابلیت مقابله با این تهدیدات پاسخگوی نیاز موجود نیست.

 

راهکار های جایگزین

دشواری در یافتن نیروی کار متخصص، موجب شده سازمان‌ها به راه‌کارهای جایگزین به مانند برگزاری مسابقه برای پیدا‌کردن باگ‌ روی بیاورند. در این فرایند از جامعه امنیتی دعوت می شود تا اقدام به نفوذ به سیستم اطلاعاتی سازمان و گزارش یافته‌های خود کنند. این روش به متخصصین، دانش آموزان و حتی افراد علاقمند، فرصت نفوذ قانونی به سیستم یک سارمان را می‌دهد.

استفاده از این فرایند، یک روش برد-برد می‌باشد. سازمان تنها در شرایطی پرداختی انجام می‌دهد که یک آسیب‌پذیری شناسایی شود و هکر‌ها فرصت بهبود مهارت‌ها و اعتبار خود و در برخی موارد موقعیت شغلی را می‌یابند.

یکی از ریسک‌های این روش این است که اگر این فرایند زودتر از زمان مناسب اجرا شود، تعداد زیادی باگ و آسیب‌پذیری شناسایی خواهد شد. بنابراین، سازمان‌ها می‌بایست ابتدا از شناسایی آسیب‌پذیری‌ها تا حد ممکن مطمئن شوند و به یک سیستم امن و پایدار برسند. برگزاری مسابقه باید قدم نهایی در فرایند امن‌ سازی سیستم باشد.

 

تاثیر بر روی صنعت

به دلیل موارد مذکور، فرصت‌های شغلی برای متخصصین امنیتی صاحب مهارت‌های مورد نیاز بسیار است. بنابر گزارش موسسه Procorre نزدیک به ۱۵% متخصصان امنیتی، حداقل درآمد یکصد هزار پوند در سال دارند. در برخی موارد یک کارشناس امنیتی، بیشتر از مدیر ارشد امنیت[۹] درآمد دارد.

همزمان با افزایش تهدیدات امنیتی، نقش متخصصین امنیتی اهمیت بیشتری پیدا می‌کند. این موضوع حتی با توجه به پیش‌بینی رشد ۳۷% صنعت IT تا سال ۲۰۲۲ اهمیت بیشتری می‌یابد. درحالی که نیاز به تست نفوذ زمانی تنها در حوزه های بخش­های دولتی، سازمان‌های بزرگ و شرکت‌های چند‌ملیتی و موسسات مالی احساس می­شد، امروزه این مورد به یکی از موضوعات راهبرد امنیتی شرکت هایی با هر شکل و اندازه بدل شده است.

 

 

[۱] PricewaterhouseCoopers

[۲] Cost of Data Breach

[۳] Certified Ethical Hacker

[۴] Offensive Security Certified Professional

[۵] Computer Hacking Forensic Investigator

[۶] Certified Security Analyst

[۷] Licensed Penetration Tester

[۸] ۲۰۱۵ Global Information Security Workforce Study

[۹] Chief Security Officer

معرفی محصول Cisco DNA

معرفی محصول Cisco DNA

گردآوری و تدوین: تیم امنیت شبکه ICTN

شرکت سیسکو برای دومین سال متوالی در جدول Gartner پرچم دار حوزه بهینه سازی WAN Clouding شناخته شده است، سیسکو اخیرا جایزه Best of Interop را نیز دریافت کرده است. طبق گزارشاتGartner، پیشگامان عرصه ارتباطات  همگی عملکرد فوق العاده ای در زمینه QOS، الگوریتم های فشرده سازی، امنیت اطلاعات و پیاده سازی موثر فناوری هایشان دارند. یکی از مهمترین عواملی که منجر شده است که سیسکو این جایزه را دریافت کند ارائه سرویس های امن شبکه ای تحت بستر ابری است، شرکت سیسکو سه نرم افزار امنیت جدید را ارائه کرده است که بخش بزرگی از DNA( Digital Network Architecture ) را تشکیل می دهند. این شرکت از ابداع سه فناوری جدید امنیتی برای استفاده در شبکه‌های دیجیتال خبر داده است که این فناوری‌ها به منظور استفاده مهندسان شبکه، توسعه‌دهندگان برنامه‌ها و دیگر فعالان حوزه فناوری اطلاعات ابداع شده اند. ارتقای امنیت در کنار تسهیل دسترسی به خدمات امنیتی از جمله اهداف ارائه این خدمات جدید است. به گزارش اتاق خبری شرکت سیسکو (newsroom.cisco.com)، لایه‌های زیرساختی شبکه‌های سیسکو که توسط سازمان‌های مختلف مورد استفاده قرار می‌گیرند، به گونه‌ای طراحی شده است تا قابلیت‌های جابجائی و اعمال تغییرات را افزایش دهند و خطرات امنیت سایبری مبتنی برفضای پردازش ابری را به حداقل برسانند.

سیسکو مدعی است فناوری های جدید برای مقابله با تهدیدات فضای ابری و شناسایی بدافزارها و حفاظت از کاربران در برابر آنها طراحی شده است و با عصر جدید شبکه ای که سیال بودن از ویژگی های اصلی آن است انطباق دارد. این سه نرم افزار عبارتند از:

  • Umbrella Branch
  • Stealthwatch Learning Network
  • Meraki MX Security Appliances with Advanced Malware Protection and threat grid

cisco-01

هر سه نرم افزار در بهبود بخشیدن به وضعیت پویایی و امنیت فضای ابری تاثیر گذارند. که هر یک در ادامه به تفکیک تشریح خواهند شد.

محصول Umbrella Branch:

یک نرم افزار امنیتی مبتنی بر ابر است که به صاحبان مشاغل امکان می دهد کنترل بیشتری بر نحوه استفاده کاربران از شبکه های بی سیم Wi-Fi داشته باشند و محتوای رد  و  بدل شده را نیز فیلتر نمایند. برای فعال کردن این خدمات می توان از مسیریاب های ISR سری ۴۰۰۰ استفاده نمود. این مسیریاب ها نسل جدید مسیریاب های سیسکو می باشند که به پیش بینی شرکت سیسکو تا سال ۲۰۱۷ جایگزین مسیریاب های فعلی می گردند. این مسیریاب ها قابلیت کار در تمامی ۷ لایه OSI را دارا می باشند[۱]. با این روش مقابله با بدافزارها و حملات فیشینگ نیز ساده تر می گردد، این نرم افزار امنیتی مناسب محیط های وایرلس به خصوص چترهای وایرلس، ارتباطات رومینگ و مش را ایجاد می  کند.

cisco-02

محصول Stealthwatch Learning Network:

دومین فناوری امنیتی DNA مبتنی بر سیستم یادگیری ماشینی Stealthwatch Learning Network فعالیت می‌کند که حاصل ۴۵۲ میلیون دلار هزینه برای خرید شرکت Lancope توسط شرکت سیسکو است، این محصول تحلیل پیشرفته ترافیک شبکه و داده های موجود را به منظور ارتقای حفاظت در برابر تهدیدات را ممکن می سازد. در گذشته قابلیت تحلیل بر روی فایل هایی که به صورت فشرده یا رمز شده انتقال پیدا می کردند ، وجود نداشت اما با این نرم افزار این امکان اکنون وجود دارد. این محصول همچنین به‌روزرسانی نرم افزاری از طریق زیرساخت‌ها را آسانتر می‌کند.

cisco-03

محصول Meraki MX Security Appliances with Advanced Malware Protection and threat grid

هدف از ارائه خدمت سوم یعنی Meraki MX Security Appliances نیز شناسایی و مقابله با تهدیدات امنیتی از طریق ترکیب راه حل های مبتنی بر رایانش ابری و استفاده از نرم افزارهای امنیتی است. در قالب این روش فایل های مشکوک با محتوای موجود در یک پایگاه داده مطابقت داده شده و در صورت آلودگی بلاک می شوند. فناوریMeraki MX Security Appliances  سیسکو به سازمان‌ها این امکان را نیز می‌دهد که سیستم های مدیریت تهدیدها (UTM) را به صورت یکپارچه در اختیار داشته باشند و مدیران شبکه بتوانند به صورت منطقه‌ای، تهدیدهای سایبری را از بین ببرند.

cisco-05

علاوه بر این سه محصول که از سوی شرکت سیسکو ارائه شده اند، شرکت Nectar Services هم یک نرم افزار Quality of Service  یا QOS مخصوص DNA عرضه کرده است که پیشنهاد کارشناسان امنیت استفاده از این نرم افزار در کنار سه محصول امنیتی سیسکو است.

[۱]  در مطالب آینده به طور مفصل به معرفی قابلیت­های این مسیریاب خواهیم پرداخت.

نمونه کارها