اصول امنیت اطلاعات شماره ۲

در ادامه مبحث ارائه شده در خصوص اصول امنیت اطلاعات در مقاله قبل که به معرفی اصول مقدماتی و پیش نیاز پرداخته شد، در این مقاله به معرفی و بررسی سایر اصول و قواعد امنیت اطلاعات که به عنوان قواعد اصلی و پایه ای در نظر گرفته می شوند، می پردازیم:

۸امنیت فیزیکی: امنیت فیزیکی یکی از اقدامات پایه ای در امنیت اطلاعات محسوب می شود. بدون کنترل های کافی در امنیت فیزیکی، سایر تلاش ها برای امن سازی اطلاعات بسیار سخت و حتی غیرممکن است. امنیت فیزیکی نیاز به زیرساخت ها و تجهیزاتی دارد که بتواند خطر سرقت، تخریب و دستکاری را کاهش دهد. امنیت فیزیکی به صورت تک لایه ای مانند کنترل تردد به ساختمان برای مقابله با خطرات کافی نیست و نیاز است از یک رویکرد لایه ای برای کاهش دسترسی های غیرمجاز و خرابی سامانه ها و تجهیزات استفاده شود. در این راستا باید از تجهیزات مختلف و چیدمان لایه ای برای دسترسی مجاز به سامانه ها، زیرساخت شبکه، تجهیزات فناوری اطلاعات و ارتباطات و رسانه ها استفاده کرد. از جمله تجهیزات می توان به کنترل تردد و احراز هویت چندعاملی، دوربین های نظارتی، اطفاء حریق و… اشاره نمود.

۹امنیت کارکنان: کارکنان به عنوان افرادی که می توانند به طور مجاز و قانونی به امکانات، دارایی ها، سامانه ها و سایر افراد سازمان دسترسی داشته باشند، ممکن است به طور عمدی یا غیرعمدی اقدام به بهره برداری غیرقانونی و آسیب رساندن به آنها نماید. سازمان ها باید با شناخت تهدیدات داخلی و استفاده از یک چارچوب مشخص برای امنیت کارکنان، ریسک های ممکن را مدیریت نمایند. حضور کارکنان در اقدامات خرابکارانه، افشای اطلاعات و سرقت تجهیزات، می تواند نقش مهمی را در تخریب اعتبار، عملیات، بهره وری و مالی سازمان داشته باشد. ناآگاهی کارکنان در مورد مسئولیت های امنیتی شان و نقش آنها در حفاظت از سامانه ها و اطلاعات، موجب خرابکاری های غیرعمدی می شود. به عنوان مثال تلاش های مهندسی اجتماعی با هدف سو استفاده از کارکنان در دسترسی ها و دانسته های آنها، می تواند اثرات زیانباری را به همراه داشته باشد و اطلاعات حساسی افشا گردد.

بنابراین ایجاد فرهنگ اطلاع رسانی امنیت از طریق جلسات و برنامه های آموزشی مداوم به منظور ارتقا سطح آگاهی تمامی کارکنان از نقش ها، وظایف و مسئولیت هایشان، انواع حملات و روش های مقابله یک مقوله حیاتی است. همچنین سازمان باید در خصوص آشنایی کارکنان در استفاده از اینترنت اطمینان حاصل کند و تمامی ملاحضات و نکات امنیتی را در هنگام استفاده از اینترنت به آنها متذکر شود. به عنوان مثال در یک سازمان هنگامی که کارکنان از طریق یک ایمیل یا نرم افزار P2P فایلی را دریافت می کنند ممکن است با دور زدن سیاست های امنیتی، نا خواسته کدمخرب و ویروسی را وارد سازمان نمایند که برای مقابله با این گونه خطرات باید کارکنان آموزش لازم را در خصوص ویروس یابی فایل ها قبل از استفاده از آن و انتقال به شبکه، دریافت نمایند. همچنین استفاده از نرم افزارهای P2P که از VOIP استفاده می کنند مانند skype یا سایر نرم افزارهایی که می تواند با پروتکل های خاص فایروال را دور بزند، موجب ایجاد نقاط دسترسی آسیب پذیر در سامانه ها می شود.

با آگاهی دادن به کارکنان در خصوص نرم افزارهای غیرمجاز و مخرب و پروتکل های مختلف و خدمات اینترنتی، سازمان ها می توانند جلوی بسیاری از تهدیدات را بگیرند.

۱۰زیرساخت ارتباطات: با گسترش زیرساخت های ارتباطی سامانه ها و شبکه ها، مدیریت کابل قوی می تواند به حفظ صحت و دسترسی پذیری ارتباطات و محرمانگی و صحت اطلاعات کمک شایانی نماید. مدیریت کابل مناسب، احتمال دسترسی غیرمجاز به طور سهوی یا عمدی را کاهش می دهد. قرار دادن کابل ها به صورت کنترل شده و اطمینان از برچسب گذاری و جداسازی مناسب و امکان دسترسی آسان به آنها جهت بازدید ها می تواند به شناسایی دستکاری های پنهانی یا دسترسی غیرمجاز به کابل ها و اطلاعات توسط عامل مخرب یا خرابی زیرساخت ارتباطات که تاثیر زیادی بر دسترس پذیری اطلاعات دارد، کمک کند. برچسب گذاری کابل ها همچنین می تواند از اتصال تصادفی یک سامانه به سامانه ای دیگر با طبقه بندی پایینتر را که باعث نشت اطلاعات می شود، جلوگیری نماید.

سرمایه گذاری در زمینه مدیریت کابل و ایجاد زیرساخت های مناسب مانند استفاده از فیبرنوری علاوه بر کاهش تهدیدات پیش بینی نشده، سرعت بالاتری را در انتقال اطلاعات فراهم می کند. پیاده سازی در دسترس و قابل مشاهده زیرساخت های کابل باعث کاهش اقدامات هزینه بر در آینده مانند به روز رسانی، اعتبار بخشی و ممیزی، یافتن خطا، مدیریت تنظمیات و بازرسی های دوره ای برای کشف دستکاری و خرابکاری می شود.

خطر تشعشع از تجهیزات و کابل ها فرصتی را برای شنود و رهگیری اطلاعات حساس و طبقه بندی شده فراهم می کند. بعضی از محیط ها که گسترده و در مکان های بیشتری فراگیر شده اند، امکان حملات مبتنی بر تشعشع و پرتوهای سیگنالی را افزایش می دهد. بدین منظور با استفاده از زیرساخت های مناسب کابل و روش های نصب و راه اندازی مطمئن و ایمن در برابر خطر پرتوها مانند شیلد کردن، می توان امنیت اطلاعات را افزایش داد.

۱۱ابزارها و سامانه های ارتباطی: این ابزارها نقش دروازه دیجیتالی برای ورود و خروج اطلاعات به یک شبکه را ایفا می کند و باعث تسهیل افشای اطلاعات به صورت عمدی یا سهوی می شود. به عبارت دیگر این ابزارها یک نقطه دسترسی به سامانه ای را که به آن متصل هستند، به شمار می آیند.

تدوین و بکارگیری سیاست ها و رویه های استفاده از این ابزارها نقش ویژه ای را در کاهش احتمال نشت اطلاعات را بازی می کند به گونه ای که کارکنان اطلاع کافی را از خطرات و روش های حفاظت از اطلاعات در هنگام اسکن، کپی، چاپ و انتقال را کسب نمایند. همچنین موقعیت فیزیکی و نحوه قرارگیری این ابزارها نیز در دسترسی غیرمجاز به آنها تاثیر دارد.

این ابزارها شامل ابزارهای رادیویی و مادون قرمز، بلوتوث، کیبردهای بی سیم و سایر ابزارهای انتقال اطلاعات بی سیم که امکان اتصال به سامانه ها را دارد، شبکه های بی سیم با امکان قرارگیری در معرض سو استفاده، ابزارهای چندکاره فکس، کپی، اسکن و… و همچنین تلفن ها و سامانه های تلفنی است.

به منظور کاهش تهدیدات آنها، شیلد کردن تجهیزات رادیویی و دارای تشعشع، قرار ندادن تجهیزات شبکه های بی سیم با برد بالا و امکان سواستفاده از آن، رمزنگاری اطلاعات در این بسترها و آگاهی کارکنان از خطرات و تهدیدات آنها و اعمال سیاست های امنیتی از جمله اقدامات موثر در این خصوص است.

۱۲نیازمندی های الزامی چارچوب سیاست امنیتی ممانعتی: به منظور مقابله با تهدیدات رایج امنیتی سایبری، ۴ استراتژی برتر باید توسعه داده شود تا این استراتژی ها حملات هدفمند سایبری در اینترنت به شبکه ها و ایستگاه های کاری را کاهش دهد. این استراتژی ها در قالب یک چارچوب که به صورت لایه ای طراحی شده اند، در زیر نمایش داده شده است. این چارچوب لایه ای می تواند حداقل ۸۵% حملات به ایستگاه های کاری در شبکه را پوشش دهد.

  • برنامه‌ Whitelisting یا فهرست سفید: برنامه‌ کنترل اجرای نرم‌افزارهای مجاز
  • وصله برنامه ها :نصب و به روز رسانی وصله های امنیتی و ارتقا برنامه
  • وصله سیستم عامل :نصب و به روز رسانی وصله های امنیتی و ارتقا سیستم عامل
  • اصل حداقل سطح دسترسی :دسترسی کنترل شده و حداقلی برای راهبر شبکه و سایر کاربران

این چهار لایه از جمله مهمترین موارد در جلوگیری از حملات، اختلالات و نشت اطلاعات از ایستگاه های کاری در شبکه است. البته رعایت سایر موارد ممانعتی و جلوگیری کننده نیز به منظور افزایش سطح امنیتی الزامی است.

۱۳محصول امنیتی: استفاده از محصولات امنیتی که قابلیت لازم در کشف و جلوگیری از تهدیدات و آسیب پذیری های جدید داشته باشد، امری مهم است زیرا سازمان ها به منظور مقابله با تهدیدات و حفظ محرمانگی، اعتماد بسیاری به این محصولات می نمایند. بدین منظور باید محصولات امنیتی توسط مراجع ذیصلاح (مراکز و موسسات دارای فناوری و تخصص ارزیابی محصولات و اعطا گواهینامه رتبه بندی) ارزیابی و مورد تایید قرار گرفته و گواهینامه دریافت نمایند. سپس سازمان ها باید از میان آنها محصولات مورد نیاز خود را انتخاب نمایند.

انتخاب، تهیه و تامین، نصب و راه اندازی، تنظیم کردن، نگهداری، بهبود و استاندارد سازی و در نهایت جایگزینی یا حذف محصول، چرخه حیات یک محصول امنیتی است.

انتخاب یک محصول با اطمینان بالا، کمک بسیار زیادی به حفظ امنیت سازمان می کند لذا باید سازمان ها به هنگام استفاده از یک محصول، چرخه حیات آن را در نظر گرفته و  زمانی اقدام به جایگزینی و حذف آن نمایند که یا دیگر نیاز سازمان نیست یا اطمینان و کارایی لازم را ندارد. به عنوان مثال بعضی سازمان ها اقدام به تغییر در فناوری خود نموده از سامانه ها و مکانیزم “ابر” استفاده می کنند، در این زمان بکارگیری فایروال و سامانه مدیریت یکپارچه تهدیدات مبتنی بر “ابر” الزامی است یا رایانه کاربران تبدیل به ابزارهای موبایل و تبلت می شود که نیاز است محصولات امنیتی مانند ضدبدافزارها نیز تغییر نمایند.

۱۴امنیت رسانه های ذخیره سازی: امروزه خطرات بیشماری از سوی رسانه ها و ابزارهای ذخیره سازی و انتقال اطلاعات، سازمان ها را تهدید می کند.استفاده از یک برنامه که رسانه های ذخیره ساز و قابل اتصال به رایانه ها و شبکه ها را مدیریت و کنترل نماید، می تواند کمک قابل توجهی در جلوگیری از خروج و افشای اطلاعات نماید. فرآیندها، سیاست ها و روش های بهینه و مستندسازی آنها که به امنیت رسانه ها کمک نماید علاوه بر جلوگیری از استفاده سو از آنها در حال حاضر، می تواند جلوی تهدیداتی که در آینده متصور است را نیز بگیرد.

تهدید از اینجا ناشی می شود که وقتی سیستم عامل برای اجرای برنامه ای  از روی رسانه مورد نظر، عملکردی را به صورت مجاز تلقی می کند، دیگر نمی تواند تفاوتی بین اجرای قانونی و درست و اجرای مخرب و نادرست آن قائل شود لذا سیستم عامل مورد تهدید واقع می شود. عامل مخرب می تواند از طریق آسیب پذیری های شناخته شده و با اتصال یک فلش به رایانه ای در شبکه، اطلاعات کلید رمز دسترسی به سایر سامانه ها را تخریب یا سرقت نماید. لذا ابزارهایی که به طور مستقیم به حافظه سیستم دسترسی دارند، می توانند عملیات خواندن یا نوشتن به حافظه را توسط عوامل مخرب انجام دهند لذا بهترین راه حل برای مقابله با تهدید این ابزارها، استفاده از ابزارهای کنترلی و یا خراب کردن فیزیکی پورت است تا نتوان ابزاری را به آن متصل نمود.

نتیجه:

در این مقاله به ارائه برخی از اصول پایه ای در امنیت اطلاعات از جمله امنیت فیزیکی، محصولات امنیتی، امنیت رسانه های ذخیره ساز، زیرساخت و ابزارهای ارتباطی پرداخته شد. رعایت و بکارگیری این اصول در امنیت اطلاعات توسط سازمان ها و شرکت ها و حتی افراد نقش چشمگیری را در مقابله با تهدیدات مختلف در فضای سایبر بازی می کند. باید توجه داشت که امنیت اطلاعات یک فرآیند است و به منظور مقابله با آسیب پذیری های فعلی و جدید باید این اصول را به عنوان یک راه حل یکپارچه و به هم پیوسته در نظر گرفت و از آنها استفاده نمود. در مقاله بعد سایر الزامات و اصول امنیت اطلاعات معرفی می گردد.

مراجع

Department of Defence-Intelligence and Security group. (2014). Australian Government Information Security Manual-PRINCIPLES. Australian Government.

Sadidafarin.ir

اصول امنیت اطلاعات شماره ۱

مقدمه

با توجه به اهمیت نقش و جایگاه امنیت اطلاعات برای مقابله با تهدیدات مختلف و پیشرفته، سازمان ها به خصوص مدیران ارشد و تصمیم گیرندگان آن با چالش های جدی در خصوص امنیت اطلاعات روبرو هستند. یکی از این چالش ها و سردرگمی ها انتخاب راه حل های امنیتی برای سازمان خودشان است. برای خروج از این سردرگمی ها، سازمان ها ابتدا باید اجزا مورد تهدید، نیازها و اصول امنیتی را بشناسند و به این سوالات کلیدی پاسخ دهند که “چه اجزایی از سازمان باید امن شوند؟” و “اصول و پایه های امنیت اطلاعات در یک سازمان چیست؟”.

به عنوان مثال سازمانی از یک پورتال اداری برای ارتباط و انجام ماموریت بخش های خود که به طور جغرافیایی در یک کشور پراکنده هستند، استفاده می کند. مدیران سازمانی با این مشکل روبرو هستند که چه اجزایی از سامانه های اجرایی و اطلاعاتی، تجهیزات ارتباطی و زیرساخت های خود را امن نمایند. یا به عبارت دیگر آیا فقط امنیت زیرساخت کافی است؟ آیا توجه به امنیت نیروی انسانی نیاز است؟ آیا نیاز سازمان در استفاده از تجهیزات امنیتی است؟ و سوال های دیگری که ممکن است مدیران با آن روبرو شوند.

برای پاسخ به این سوال ها لازم است در ابتدا یک سازمان اصول و پایه های امنیتی را که برای مقابله با تهدیدات لازم است بشناسد و سپس در خصوص استفاده و بکارگیری آنها اقدام نماید. بدین منظور در این مقاله به تشریح اصول و پایه های کلی امنیتی می پردازیم

اصول و قواعد امنیت اطلاعات

۱مدیریت ریسکمدیریت ریسک فرآیندی است که در آن ریسک شناسایی، تحلیل و ارزیابی شده و گام های کاهش ریسک تا رسیدن به سطح قابل قبول برداشته می شود. مدیریت ریسک باید مبتنی بر درک جامعی از وضعیت امنیت اطلاعات سازمان باشد به عبارت دیگر امنیت اطلاعات با روش های مدیریت ریسک فراگیر ترکیب شود. رویکرد مدیریت ریسک باید به عنوان فرآیندی برای تعادل بین اقدامات و هزینه های اقتصادی برای محافظت از اطلاعات و سامانه ها پیاده سازی و بکار گرفته شود.

فرآیند شناخت، تحلیل و ارزیابی ریسک های امنیت اطلاعات می تواند به سازمان ها برای انتخاب کنترل های امنیتی مناسب با محیط کسب وکارشان کمک شایانی نماید.

۲نقش ها و مسئولیت هانقش ها و مسئولیت ها باید براساس جایگاه سازمانی به کارکنان سازمان اعطا گردد و متناسب با وظایف آنها، سطوح اختیارات افراد و دسترسی به اطلاعات و منابع تعریف گردد. سازمان نیاز به یک چارچوب حاکمیت امنیت اطلاعات موثر دارد تا به تصمیم گیرندگان سازمان در فهم جامع و دقیق از محیط تهدید کمک کرده در نهایت بتوانند تصمیمات مبتنی بر ریسک مناسبی را اتخاذ کنند. همچنین این چارچوب به جوابگویی مناسب همه وظایف کمک می کند. در واقع وظایف و نقش ها باید به طور کامل شفاف، همراه با افزایش راستی و درستی در انجام کارها بر اثر کاهش تضاد در وظایف و تفکیک مناسب وظایف باشند.

۳مستندسازی امنیت اطلاعات: مستندسازی برای هر روش و مکانیزم امنیت اطلاعات حیاتی است و باید رویه ها و سیاست ها در آن مستند سازی گردد. آنچه باید مستند سازی شود شامل سیاست های امنیتی، طرح مدیریت ریسک امنیتی، طرح امنیتی سامانه ها و شبکه، رویه های عملیاتی استاندارد، طرح پاسخ به رخداد، رویه های اضطراری و طرح بازیابی خرابی و تداوم کسب و کار است.

طبق آمار منتشره توسط شرکت سیسکو، ۷۵% شرکت ها در ۱۰ کشور پیشرفته دارای سیاست های امنیتی در شبکه شان هستند و این درحالی است که ۴۰% از کارکنان و ۲۰% از متخصصین فناوری اطلاعات آنها نمی دانند که سیاست های امنیتی وجود دارد.

۴اعتباربخشی سامانه ها: سازمان باید از وجود سطح امنیتی مناسب برای اطلاعات و سامانه های خود اطلاع پیدا کند و بفهمد تا چه سطحی از ریسک باقی مانده قابل قبول است. برای این منظور نیاز است تا ممیزی امنیتی برای تمامی اطلاعات طبقه بندی شده و سامانه ها و شبکه ها براساس استانداردها صورت گیرد. این عملیات توسط ارزیاب های رسمی امنیت اطلاعات انجام می شود. پس از ارزیابی گواهی نامه رسمی دریافت می گردد. با توجه به شناخت میزان ریسک، باید راه حل های امنیتی به منظور ارتقا امنیت تامین و بهره برداری شود.

۵مانیتورینگ امنیت اطلاعات: امنیت اطلاعات یک فرآیند مداوم است و اطمینان از امنیت باید در همه زمان ها باشد. آسیب پذیری ها می تواند با یک طراحی و پیاده سازی ضعیف، مدیریت تغییرات یا نگهداری و همچنین تغییر در فناوری ها یا روش ها و مکانیزم های حمله بوجود آید. روش های مانیتورینگ به شناخت آسیب پذیری های جدید و نگهداری امنیت در برابر حوادث و تغییرات ناشناخته کمک می کند. در عملیات مانیتورینگ علاوه بر نظارت بر کارایی و عملکرد سامانه ها و منابع مختلف می توان به مدیریت آسیب پذیری ها (کشف، ارزیابی، تحلیل و مقابله با آنها) و مدیریت تغییرات (اعمال تغییر در سامانه ها، شناسایی اختلالات و نواقص و رخنه ها، تحلیل و رفع نابسامانی و آسیب در هنگام تغییر) نیز پرداخت.

۶رخدادهای امنیت سایبر: رخدادهای امنیتی در فضای سایبر می تواند تاثیر بسزایی در تخریب عملیات کسب و کار یک بنگاه داشته و باعث تحمیل هزینه ها، افشا اطلاعات مشتریان و خدشه دار شدن اعتبار بنگاه یا حتی دولت ها شود. بدین منظور نیاز است اقدامات موثری برای مقابله با رخدادهای امنیتی انجام شود. استفاده از رویه ها و ابزارهای شناسایی و کشف رخدادها، به روز نگه داشتن سامانه ها در محیط تهدید، گزارش دهی مناسب رخدادها و مدیریت رخدادها با ضبط رخداد، تخصیص مسئولیت، مدیریت داده ها در برابر اثر کدهای مخرب و حفظ صحت آنها از اقدامات موثر است.

۷تعامل با صنعت و برون سپاریبرون سپاری می تواند در انتخاب گزینه های مختلف برای تامین خدمات فناوری اطلاعات با هزینه مناسب و خدمات بهتر کمک نماید. البته ممکن است با ریسک هایی از جمله قرار گرفتن اطلاعات در مکان های نامناسب و دسترسی افراد بیشتر به اطلاعات همراه باشد که منجر به افشا و نشت اطلاعات گردد.

محاسبات ابری یکی ازمهمترین تغییرات را در دهه آینده در تکنولوژی ارتباطات و اطلاعات بوجود خواهد آورد به این صورت که با ایجاد زیر ساخت هایی با مزایای مالی و عملیاتی روشن برای سازمان ها، آنها ترغیب به استفاده از آن می گردند. این در حالی است که اتصال به اینترنت ذات این فناوری بوده و اطلاعات باید در اینگونه شبکه ها و سرورها ذخیره شوند. با این حال فعالیت های مخرب سایبری علیه این فناوری در حال گسترش است و یکی از تهدیدات عمده سازمان ها می تواند در دهه آینده استفاده از این فناوری بدون در نظر گرفتن ملاحظات امنیتی و روش های امن باشد.

شرکت های متعددی اقدام به تامین و توسعه زیرساخت های این فناوری برای سازمان و بنگاه های دیگر نموده اند که حفظ امنیت اطلاعات و جلوگیری از افشا آن یکی از چالش های آینده محسوب می گردد.

توجه به این نکته ضروری است که انتخاب شرکتی برای برون سپاری و ارتباط با صنایع مختلف باید براساس اطمینان از حفظ محرمانگی، صحت و دسترس پذیری اطلاعات باشد.

نتیجه

در این مقاله ۷ اصل از اصول امنیت اطلاعات ارائه شد که می تواند به عنوان اصول مقدماتی و اولیه امنیتی درنظر گرفته شود. به منظور رعایت این اصول نیازی به استفاده از ابزارهای تخصصی و پیشرفته نبوده و سازمان ها می توانند با صرف حداقل هزینه ها به این اصول دست یابند و با مدنظر قراردادن آنها پایه های امنیتی خود را شکل داده و به بینش مناسبی برای طراحی امنیتی و پیاده سازی آنها برسند.

در مقاله بعدی به ارائه سایر اصول امنیتی از جمله امنیت فیزیکی، نرم افزار، ارتباطات و کارکنان، مقوله رمزنگاری و کنترل دسترسی و امنیت دامنه ها و شبکه پرداخته می شود.

مراجع

Department of Defence-Intelligence and Security group. Australian Government Information Security Manual-PRINCIPLES. Australian Government

Sadidafarin.ir

نرم افزارهای امنیتی تقلبی

مقدمه

نفوذگران همواره به دنبال روش های خلاقانه برای توزیع بدافزارهای خود هستند. در میان رویکردها و روش های مختلف، آنتی ویروس های جعلی (fake Anti-Virus) یکی از حملاتی است که امروزه به عنوان یک روش فعال برای انتشار بدافزارها استفاده می شود. در یک حمله آنتی ویروس جعلی، حمله کننده بدافزار خود را در قالب یک نرم افزار امنیتی قانونی مثل آنتی ویروس، پنهان می کند و کاربر را برای نصب آن متقاعد می کند.

این حملات در فضای سایبری بسیار رشد پیدا کرده است و از طریق آن، حمله کننده ها حتی اقدام به اخاذی و گرفتن مبالغی پول برای نصب آنتی ویروس جعلی می کنند و در برخی موارد سیستم کاربر را در اختیار گرفته تا پولی به حمله کنندگان پرداخت شود. به این بدافزارها، باج افزار (ransomware) گفته می شود. شیوه کار به این صورت است که در هنگام فعالیت کاربر در اینترنت، به او اخطار می دهند که رایانه یا گوشی هوشمند وی به ویروسی مخرب آلوده است و فقط آنتی ویرس مورد نظر که تقلبی است، قادر به پاک کردن آن است. این نوع از بدافزارها نیز به وحشت افزار ( scareware) معروفند. در این بین از او می خواهند که آن را روی رایانه یا گوشی هوشمند خود نصب نمایند. با این اقدام، رایانه یا ابزار موبایل کاربر به یک ویروس یا بدافزار مجهز می شود. در برخی موارد نیز فقط کاربر هزینه ای را برای نصب آنتی ویروس جعلی می پردازد اما آنتی ویروس مذکور هیچ گونه کارایی نداشته و فقط کاربر برای برنامه ای بدون خاصیت و حتی مخرب هزینه کرده است.

توسعه دهندگان نرم افزارهای امنیتی تقلبی از ترس و عکس العمل طبیعی انسان در مقابل تهدید استفاده می کنند و بدافزار خود را انتشار می دهند در حالی که کاربر می خواهد بلافاصله تهدید را دفع نماید.

در شکل زیر نمونه ای از باج افزار را مشاهده می کنید.

برای کاربران عادی و حتی حرفه ای دانستن روش های توزیع و مقابله با این بدافزارها که در قالب نرم افزار آنتی ویروس جعلی، پنهان شده اند، بسیار ضروری است. در بسیاری مواقع سازمان ها یا شرکت ها از انتشار بدافزار در میان رایانه ها و شبکه های خود به شدت آسیب دیده اند، بدین منظور سازمان ها نیز باید روش های مقابله ای با این تهدید را شناخته و آنها را در سازمان یا شرکت خود در قالب سیاست یا ابزار خاص پیاده سازی نمایند.

نحوه انتشار آنتی ویروس جعلی

نرم افزارهای امنیتی جعلی با ترفند های مختلف مانند به روز رسانی یک برنامه، تکنیک های مهندسی اجتماعی، استفاده از صفحات pop-up و غیرفعال کردن به روز رسانی ویندوز و آنتی ویروس اقدام به نصب بدافزار به صورت پنهانی و غیرقابل شناسایی و حتی سرقت اطلاعات می کنند. در شکل زیر آنتی ویروس جعلی XP 2008 نشان داده شده است. این آنتی ویروس از برند مایکروسافت برای انتشار خود استفاده کرده است در حالی که توسط مایکروسافت طراحی نشده است.

در زیر روش های انتشار و ترویج نرم افزارهای امنیتی تقلبی بیان شده است:

مرور وب سایت: در هنگام گشت زنی در اینترنت و بازدید وب سایت ها، وب سایتی یک پیغام جعلی را در صفحه یا به صورت pop-up نمایش می دهد و مضمون آن این است که رایانه یا ابزار موبایل تحت تاثیر یک ویروس قرار گرفته و کاربر را ترغیب به دانلود یا خرید ابزار آنتی ویروس جعلی می کند. این گونه پیام ها اصولا کاربران را تحریک می کند تا نرم افزار آنتی ویرس را نصب کنند یا به روز رسانی نمایند یا بدافزار شناخته شده را حذف نمایند. به محض اینکه کاربر پیام را کلیک می کند، نرم افزار امنیتی تقلبی روی سیستم دانلود می شود.

تکنیک SEO poisoning : توسعه دهندگان نرم افزارهای امنیتی جعلی (که عموما ویروس نویس هستند)، از تکنیکی به نام SEO  poisoning  برای قرار دادن لینک دانلود نرم افزار امنیتی مخرب در رتبه های بالاتر موتورهای جستجو استفاده می کنند. SEO (Search   engine optimization)  به معنی بهینه سازی موتور جستجو با تولید محتوای جذاب برای موتور جستجو است، تا رتبه و امتیاز یک سایت در موتور جستجو در جایگاه بالاتری قرار بگیرد. در تکنیک SEO poisoning، نرم افزار امنیتی تقلبی ممکن است در لیست نتایج جستجو و هنگام جستجوی کلید واژه های مرتبط با امنیت رایانه در صفحات اول و در میان فروشندگان محصولات امنیتی معتبر قرار بگیرد. با این روش کاربران ناآگاه ممکن است به یک سایت جعلی رفته و حتی درخواست خدمات پویش آنلاین رایگان را داشته باشند. حتی ممکن است کلید واژه ها فقط به امنیت ختم نشود و موضوعات خبری یا اتفاقات جذاب را نیز شامل شود.

ایمیل: کلاهبرداری فیشینگ امروزه بسیار رایج است لذا دانستن روش های مختلف فیشینگ، برای شناسایی آنها بسیار مهم است. در مورد نرم افزارهای امنیتی جعلی، یک ایمیل فیشینگ توسط کاربر دریافت می شود که از او می خواهد scareware را اجرا و دانلود کند. در این ایمیل فیشینگ، به یک URL اشاره کرده است اما در واقع وب سایتی است که بدافزار در آن قرار دارد. در روش دیگر، کد مخرب به صورت ضمیمه ایمیل قرار دارد که پس از باز کردن آن، کاربر فقط یک عکس، screensaver یا یک فایل آرشیو شده را می بیند. در حقیقت پس از بازکردن فایل ضمیمه، کاربر به طور ناخواسته کدمخرب را اجرا کرده است.

تکنیک Drive-by Download  : نرم افزارهای امنیتی جعلی می توانند همچنین از حمله drive-by download استفاده کنند. این حملات از ضعف‌های امنیتی و به طور خاص آسیب‌پذیری‌های مرورگرهای وب، پلاگین‌ها، افزودنی‌ها و هر چیزی که با مرورگر وب، pdf viewer، حتی email client مرتبط باشد، استفاده می‌کنند. در واقع حمله drive-by download به معنی دانلود ناخواسته و بدون اطلاع برنامه از طریق اینترنت است. با این تکنیک و استفاده از آسیب پذیری های وصله نشده که روی نسخه های قدیمی نرم افزارها وجود دارد، می توان آنتی ویروس جعلی را بدون خواست کاربر منتشر کرد.

تماشای ویدئو آنلاین:  برخی از نرم افزارهای امنیتی تقلبی از طریق دانلود یک کد آلوده و نرم افزار اجباری که به منظور تماشای یک ویدئو آنلاین در سایت ارائه شده، منتقل می شود. بدین منظور باید از روش های امن برای تماشای فایل های ویدئویی آنلاین استفاده نمود.

برنامه های آنلاین مخرب و فایل های آلوده:  رایانه ها و ابزارهای موبایل می توانند از طریق یک فایل PDF یا برنامه جاوا یا فلش مخرب که به عنوان مثال در یک بازی آنلاین جاسازی شده است، به بدافزار یا جاسوس افزار و آنتی ویروس جعلی تجهیز شوند. به منظور مقابله با این فایل های اجرایی و برنامه های آنلاین، باید از آنتی ویروسی که همواره به روز است و ویژگی حفاظت بلادرنگ آن فعال است، استفاده شود.

از طریقP2P  : نرم افزارهای جعلی می توانند در پوشش نرم افزارهای دانلود شده از طریق شبکه های peer-to-peer مانند torrent ها منتقل شود.

نصب برنامه توسط کاربر: آلوده سازی ممکن است از طریق نصب نرم افزارهای رایگان، برنامه های کرک شده یا کپی غیرقانونی انجام شود. هنگامی که از منبع یک برنامه مطمئن نیستید باید هرگام از نصب را به دقت کنترل کنید تا از نصب نرم افزار مخرب در قالب toolbar، add-on و… جلوگیری شود.

در شکل زیر تصویری از یک آنتی ویروس جعلی نشان داده شده است.

نحوه شناسایی و مقابله با آنتی ویروس جعلی

به منظور افزایش شانس جهت مقابله با نرم افزارهای امنیتی جعلی، نخستین گام شناخت نرم افزارهای شناخته شده و معتبر امنیتی است. سایت AV-Comparatives لیستی از این نرم افزارها را ارائه نموده است. همچنین باید نرم افزارهای جعلی امنیتی را شناسایی نمود. در آدرس زیر لیست بیش از ۳۰۰ نرم افزار امنیتی جعلی ارائه شده است.

 http://en.wikipedia.org/wiki/List_of_rogue_security_software

نصب آنتی ویروس معتبر و استفاده از فایروال آن و به روز بودن همیشگی این نرم افزارها می تواند در کاهش این تهدید کمک نماید.

به منظور افزایش ضریب امنیتی، استفاده از نرم افزارهای مانیتورینگ معتبر با ویژگی کنترل و نظارت بر برنامه های نصب شده روی رایانه ها و مانیتورینگ مستمر و دائمی شبکه، می تواند به سازمان ها یا شرکت ها کمک نماید.

کدهای مخرب تلاش می کنند تا حفاظت حقیقی یک سیستم را به خطر بیاندازد بدین منظور با غیرفعال کردن مولفه های امنیتی و نرم افزارهای آنتی ویروس مجاز و اجازه ندادن به کاربر برای پاک کردن نرم افزارهای ناخواسته و غیرمجاز، امنیت سیستم را کاهش می دهند. بعضی از برنامه های جعلی، یک انیمیشن و شبیه سازی از خراب شدن، پاک شدن، راه اندازی مجدد و سایر اتفاقات خطرناک را به قربانی خود نمایش می دهند و او را به شدت تحت تاثیر قرار می دهند. حتی باعث کند شدن رایانه یا ابزار موبایل و رفتار غیر عادی در آن می شود. برخی از این نشانه ها در زیر آمده است:

  • هشدار سیستم از نوع بالون جعلی که توسط برنامه مخرب بوجود می آید. در زیر نمونه ای از آن نشان داده شده است.
  • درخواست خرید/به روز رسانی برنامه امنیتی جعلی به صورت هشدارهای pop-up مکرر و خسته کننده، به کاربر نشان داده می شود.
  • واسط کاربری شبیه یک برنامه آنتی ویروس واقعی، تعداد غیرواقعی از ویروس را نمایش می دهد و ادعا می کند که برای ثبت نام و پاک شدن آنها باید پول پرداخت شود. نمونه ای از آن در شکل زیر مشاهده می شود. که دو ویروس را شناسایی نموده و در خواست ادامه فرآیند را دارد.
  • ظاهر شدن آیکون های جدید و ناشناخته در دسکتاپ کاربر می تواند نشانه ای از وجود کد مخرب و نرم افزارهای جعلی باشد.
  • مرورگر، مکرر پیغام امنیتی جعلی نشان می دهد و کاربر را به وب سایت های مشکوک و دارای گواهینامه نامعتبر هدایت می کند و نتیجه آن browser hijacking است.

نتیجه

نرم افزارهای امنیتی جعلی به هنگام دانلود با خود مولفه های مخرب مانند تروجان, روت کیت، کی لاگر را به همراه دارند.  مولفه های تروجانی، سیستم را تغییر می دهند و آن را آماده و آسیب پذیر در مقابل حمله می کنند، روت کیت نتایج موتور جستجو را به سایت های مشکوک تغییر مسیر می دهد و کی لاگر سعی در ذخیره سازی کلیدهای زده شده از جمله کلمات عبور، داده های کارت اعتباری و … می کند. به منظور مقابله با این نرم افزارها باید از آنتی ویروس معتبر و به روز استفاده نمود. اطلاع رسانی از نحوه انتشار و عملکرد این نرم افزارهای مخرب به کاربران در سازمان یا شرکت می تواند بسیار موثر باشد. مانیتورینگ مستمر وضعیت امنیتی شبکه، اطلاعات مبادله شده، برنامه های نصب شده و تغییر مسیر وب سایت ها به سایت های مشکوک نیز کمک قابل توجهی به امنیت اطلاعات شرکت و حفظ عملکرد بالای سامانه ها می نماید.

منابع :

AV-Comparatives. Rogue security software (fake or rogue Anti-Virus). Retrieved from http://www.av-comparatives.org/it-security-tips/rogue-security-software-fake-rogue-anti-virus/

شروع دوره ی VMware vRealize Automation در ICTN

شروع  دوره ی VMware vRealize Automation در شرکت ICTN 

دوره ی تخصصی  VMware vRealize Automation در آذر و دی ماه ۱۳۹۷
با حضور مهندسین برتر سازمان ها 

۲۳ آذر ۱۳۹۷ ICTN- دوره ی VMware vRealize Automation 

با ما حرفه ای شوید …
جهت حضور در این دوره و کسب اطلاعات بیشتر با واحد آموزش ۰۲۱-۲۲۱۳۹۲۳۰ داخلی ۱۱۳ تماس حاصل فرمایید .

آسیب‌پذیری جدیدی که هدف آن چیپ‌های بلوتوث است !

کشف آسیب‌پذیری جدیدی که چیپ‌های بلوتوث را هدف می‌گیرد

آسیب پذیری شناسایی شده در چیپ های بلوتوث یک کمپانی معروف آمریکایی شبکه های سازمانی را به خطر انداخته است. محققان اخیرا دو حفره امنیتی خطرناک را در چیپ های بلوتوث کمپانی تگزاس اینسترومنتس یافته اند که در اکسس پوینت های بی سیم شرکت هایی نظیر سیسکو، مراکی و اروبا تعبیه شده و شبکه های سازمانی را در معرض خطر قرار می دهد. این آسیب پذیری توسط متخصصان امنیتی ارمیس پیدا شده و آن را BLEEDINGBIT نامیده اند. هکرها با استفاده از این حفره می توانند به شبکه های سازمانی نفوذ کرده، کنترل اکسس پوینت ها را در دست گرفته و بدافزارها را در سراسر شبکه پخش کنند. آنچه که داستان را بدتر می کند این است که نفوذ مهاجمان و اقدامات آنها در شبکه های سنتی یا از طریق راه حل های امنیتی کاربر نهایی قابل شناسایی و توقف نیست.

BLEEDINGBITدو شکل دارد که حالت اول آن چیپ های بلوتوث cc2640 و cc2650 تعبیه شده در اکسس پوینت های سیسکو و مراکی را هدف قرار داده است. هکرها با هدف قرار دادن این چیپ حافظه BLE را مختل کرده و کنترل کامل اکسس پوینت را به دست می گیرند.

حالت دوم نیز چیپ cc2540 موجود در اکسس پوینت های سری ۳۰۰ اروبا و قابلیت دانلود فرمور آن را تحت تاثیر قرار می دهد. دلیل این امر در پشتی پیش فرضی است که در فرمور به کار رفته و امکان دانلود بروزرسانی را به کاربر می دهد. هکرها با سوءاستفاده از این قابلیت می توانند نسخه ای کاملا متفاوت از فرمور را روی چیپ نصب کرده و سیستم عامل آن را بازنویسی کنند که در نهایت به نفوذ در شبکه منجر می شود.

کمپانی های اروبا و مراکی که تحت نظر سیسکو قرار دارد، از تعامل با مشتریان و انتشار اصلاحیه های امنیتی خبر داده اند.

 منبع : https://digiato.com/

Veeam Scale-Out Backup Repository

Veeam Scale-Out Backup Repository

شما می توانید Scale-Out Repository را به عنوان یکی از کابردی ترین خصوصیات نرم افزار Veeamدر زیرساخت پشتیبان گیری پیکربندی کنید. Scale-Out Repository به صورت Logical تنظیم و راه اندازی می شود. با همبندی چند Repository در کنار هم فضای قابل استفاده را افزایش می دهد و شما در هر زمانی می توانید فضای در اختیار را بزرگ نمایید. هنگامی که شما Scale-Out Repository را پیکربندی می کنید، شما در واقع یک مجموعه ای از دستگاه های ذخیره سازی و سیستم ها را ایجاد می کنیدکه ظرفیتی معادل مجموع Repository ها برای شما در قالب یک Volume فراهم می نماید.

با استفاده از این قابلیت شما می توانید در هر زمانی فضای در حال استفاده را افزایش دهید به عنوان مثال اگر فضای شما در حال پر شدن باشد ، می توانید با ایجاد یک فضای جدید و اضافه کردن آن به گروه Scale-Out Repository ،بدون کوچکترین مشکلی فضا را افزایش می دهید و دیگر لازم نیست دیتاهای قبلی را جا به جا نمود.

برای ایجاد Scale-Out Repository می توان چندین Repository از جنس های متفاوت را با هم تجمیع و در یک Scale-Out Repository ارائه کرد که این خصوصیت Veeam با Repository های زیر سازگار می باشد:

  • Microsoft Windows backup repositories
  • Linux backup repositories
  • Shared folders
  • Deduplicating storage appliances

این امکان وجود دارد که به عنوان مثال یک Microsoft Windows backup repositories  و یک Deduplicating storage appliances را در یک فضا تجمیع و استفاده نمود.

در این نوع Repository انواع راهکارهای پشتیبان گیری و بازیابی اطلاعات قابل استفاده می باشد.

معرفی VMware vSAN

معرفی VMware vSAN

 VMware vSAN از یک رویکرد تعریف شده توسط نرم افزار که ذخیره ساز مشترک را برای ماشین های مجازی ایجاد می کند استفاده می کند. این مجازی سازی، منابع ذخیره سازی فیزیکی محلی میزبان های ESXi را به مخازن ذخیره سازی تبدیل می کند که می تواند به صورت share به ماشین های مجازی و برنامه های کاربردی اختصاص داده شود. vSAN به طور مستقیم در hypervisor ESXi  اجرا می شود.

پیکربندی

شما می توانید vSAN را به گونه ای پیکربندی کنید تا به عنوان یک کلاستر ترکیبی و یا تمام فلش کار کند. در کلاستر های ترکیبی، درایوهای فلش برای لایه کش استفاده می شوند و دیسک های مغناطیسی برای لایه ظرفیت ذخیره سازی استفاده می شوند. در کلاستر های تمام فلش، درایوهای فلش برای هر دو حافظه پنهان و ظرفیت استفاده می شوند.

شما می توانید vSAN را بر روی کلاسترهای هاست موجود و یا هنگامی که کلاستر های جدید ایجاد می کنید فعال کنید.    vSAN  تمام دیسک درایوهای محلی را به یک datastore مجزا که توسط تمام هاست ها در کلاستر vSAN به اشتراک گذاشته شده است، جمع آوری می کند. شما می توانید datastore را با اضافه کردن دیسک درایو و یا اضافه کردن هاست هایی با درایوهای ظرفیت به کلاستر گسترش دهید. vSAN زمانی در بهترین حالت کار می کند که همه ی هاست های ESXi موجود درکلاستر، پیکربندی مشابه ای از جمله پیکربندی ذخیره سازی مشابه داشته باشند. این پیکربندی سازگار، اجزای ذخیره سازی ماشین های مجازی را در تمام درایوها و هاست ها درکلاستر متعادل می کند. همچنین میزبان های بدون دیسک درایوهای محلی نیز می توانند ماشین های مجازی خود را در datastore مربوط به vSAN  شرکت دهند و اجرا کنند.

اگر یک میزبان دیسک درایوهای محلی خود را به datastore vSAN اضافه کند، باید حداقل یک درایو برای حافظه فلش و حداقل یک درایو برای ظرفیت ارائه دهد. درایو های ظرفیت دیسک های داده نیز نامیده می شوند.

دیسک درایو های هاست های شرکت کننده در کلاستر یک یا چند گروه دیسک را تشکیل می دهند. هر گروه دیسک حاوی یک درایو ذخیره سازی فلش و یک یا چند درایو ظرفیت برای ذخیره سازی دائمی است. هر میزبان می تواند برای استفاده از چندین گروه دیسک پیکربندی شود.

vSAN و ذخیره سازی سنتی در موارد زیر با یکدیگر تفاوت هایی دارند.

  • vSAN برای ذخیره سازی فایل های ماشین های مجازی از راه دور، به شبکه ی ذخیره سازی خارجی مانند کانال فیبر (FC) یا شبکه ذخیره سازی (SAN) نیاز ندارد.
  • با استفاده از ذخیره سازی سنتی، مدیر ذخیره سازی فضای ذخیره سازی را بر روی سیستم های مختلف ذخیره سازی به طور پیش فرض قرار می دهد. vSAN به طور خودکار منابع ذخیره سازی فیزیکی محلی میزبان های ESXi را به یک واحد ذخیره سازی تبدیل می کند. این Pool ها را می توان تقسیم کرد و به ماشین های مجازی و برنامه های کاربردی بر اساس الزامات کیفیت خدمات شان اختصاص داد.
  • vSAN مانند Volume های ذخیره سازی سنتی بر اساس LUN ها یا NFS رفتار نمی کند. سرویس Target iSCSI  از LUN ها برای راه اندازی یک initiator در یک میزبان از راه دور برای انتقال داده ها در سطح بلاک به یک دستگاه ذخیره سازی در کلاستر vSAN استفاده می کند.
  • برخی از پروتکل های ذخیره سازی استاندارد، مانند FCP، به vSAN اعمال نمی شود.
  • vSAN بسیار با vSphere یکپارچه شده است. در مقایسه با ذخیره سازی سنتی، شما نیاز به پلاگین اختصاصی یا یک کنسول ذخیره سازی برای vSAN ندارید .  شما می توانید vSAN را با استفاده از vSphere Client یا vSphere Web Client نصب، مدیریت و نظارت کنید.
  • یک مدیر ذخیره سازی اختصاصی برای مدیریت vSAN نیاز نیست. در عوض یک مدیر vSphere میتواند محیط vSAN را مدیریت کند.
  • با vSAN، سیاست های ذخیره سازی VM به طور خودکار زمانی که شما VM جدید را راه اندازی می کنید، اختصاص داده می شود. سیاست های ذخیره سازی را می توان به صورت پویا در صورت نیاز تغییر داد.

Netbackup Appliance

Netbackup Appliance

نرم افزار Netbackup محصول شرکت Veritas در سال ۲۰۱۷ رتبه اول در حوزه پشتیبان گیری را در دنیا کسب کرد.

این سازنده امکان ارائه سرویس خود به صورت نرم افزاری و سخت افزاری را دارد که نمونه Appliance را توصیه کرده است و دلایلی را در این خصوص مطرح نموده است:
۱- با استفاده از این Appliance حجم کمتری از منابع سخت افزار استفاده می گردد و بازده سرویس بالاتری ارائه خواهد نمود.
۲- با تهیه یک سخت افزار می توان ظرفیت های PB را نگهداری نمود.
۳- زمان بازیابی اطلاعات از دیتای Dedup شده یکسان می باشد در واقع Deduplication در زمان بازیابی، تداخلی ایجاد نمی کند.
۴- طبق بررسی های Vendor استفاده از این Appliance تا ۶۳ درصد نگهداری از تجهیز را تسهیل می نماید.
۵- بهبود راهکارهای مبتنی بر پشتیبان گیری Oracle
۶- در صورت استفاده از سرویس Netbackup مبتنی بر راهکار نرم افزاری، هزینه ها تا ۵۳درصد افزایش خواهد یافت.

حال با دلایل شرکت سازنده و آماری که محاسبه نموده است مشخص می شود استفاده از Appliance کاملا منطقی و مقرون به صرفه می باشد.
قابلیت High Availability همراه با Throughput بسیار بالا سرویس پشتیبان گیری را برای شما در سطوح مختلف از جمله مجازی و فیزیکی و نرم افزار فراهم می نماید.

لازم به ذکر است هنگامی که کلاستر تشکیل می شود سرویس توسط یکی از تجهیزات ارائه می شود.

– ۱۲۰ ترابایت ظرفیت با قابلیت افزایش تا ۱.۹PB
– کاهش فضای ذخیره سازی تا ۵۰ برابر و امکان استفاده از ۹۹ درصد پهنای باند موجود
– نصب و راه اندازی تجهیز به همراه سرویس ها در کمتر از ۳۰ دقیقه
– استفاده از HA در سخت افزار و جلوگیری از SPOF
– پشتیبانی از شبکه با پورت ۱۰G تا ۲۰ پورت
– پشتیبانی از FC تا ۱۶ پورت , …

نصب و راه اندازی Vmware Tools در لینوکس

نصب و راه اندازی Vmware Tools در لینوکس

برای نصب و راه اندازی Vmware Tools  بر روی سیستم عامل لینوکس که توزیع RPM  را ساپورت نمی کند و یا کرنل مربوطه ان تغییر یافته است ( سیستم عامل هایی غیر از Redhat Linux )  در محیط Vmware  مراحل زیر را به ترتیب دنبال می نماییم :

  • از روشن بودن ماشین مجازی اطمینان پیدا می کنیم
  • در صورت استفاده از محیط گرافیکی Command Shell ( محیط متنی ) لینوکس را باز می نماییم

لازم بذکر است می بایست با کاربر Root  به سیستم Login  نمایید یا می بایست با دستور Sudo  هریک از مراحل زیر را  کامل نمایید

  • در محیط مجازی ESXI بر روی ماشین مورد نظر راست کلیک کرده و از قسمت Guest گزینه Install / Upgrade Vmware Tools  را انتخاب می نماییم و گزینه OK  را انتخاب می نماییم
  • دستور زیر را در محیط لینوکس اجرا می نماییم با استفاده از دستور زیر دایریکتوری به نام Cdrom در قسمت  mnt  ایجاد می نماییم

mkdir /mnt/cdrom

  • حالا می بایست با استفاده از دستور زیر cdrom را به سیستم Mount  نماییم

Mount  /dev/cdrom  /mnt/cdrom

  • با استفاده از دستور زیر فایل VMwareTools-version.tar.gz را به دایریکتوری موقت tmp  جهت اجرا کپی می نماییم

cp  /mnt/cdrom/VMwareTools-version.tar.gz /tmp/

  • برای مشخص کردن نسخه Vmware Tools دستور زیر را اجرا می نماییم

ls /mnt/cdrom

نتیجه خروجی دستور بالا بصورت زیر می باشد

# VMwareTools-5.0.0-12124.tar.gz

  • به دایریکتوری مربوط به tmp وارد شده و با استفاده از دستور زیر tar محتویات فایل vmware-tools-distrib را استخراج می نماییم ( Extract )

Cd /tmp
tar -zxvf  VMwareTools-version.tar.gz

  • پس از Extract کردن به دایریکتوری vmware-tools-distrib  رفته و دستور زیر را جهت نصب Vmware Tools  اجرا می نماییم

cd vmware-tools-distrib
./vmware-install.pl

  • بعد از اجرای دستور فوق سیستم برای نصب Vmware Tools بر روی ماشین مورد نظر اماده شده و پیغام هایی ظاهر می شود که تنها نیاز به وارد کردن کلید Enter می باشد.

در انتهای کار به شما پیغام نصب موفقیت آمیز Vmware Tools  را نشان می دهد

VMware Tools successfully

  • در صورت استفاده از محیط گرافیکی لینوکس می بایست جهت کارکرد صحیح Mouse و همچنین تغییر گرافیک دستگاه X Windows را ریستارت نماییم سپس دستور زیر را وارد می نماییم

/usr/bin/vmware-toolbox

  • براساس محیط سیستمی که شما از آن استفاده می نمایید شاید نیاز باشد cdrom را Umount  نمایید برای این کار از دستور زیر استفاده می نماییم :

umount /mnt/cdrom

  • در صورت نیاز به حذف Vmware Tools از ماشین مورد نظر به صورت زیر عمل می نماییم

cd
rm /tmp/VMwareTools-version.tar.gz
rm -rf /tmp/vmware-tools-distrib

در صورت استفاده از سیستم عامل لینوکس Redhat  و داشتن بسته RPM  برای نصب Vmware Tools تمامی مراحل مشابه بالا می باشد اما بطور کلی بصورت زیر عمل می نماییم :

  • mkdir /mnt/cdrom
  • mount /dev/cdrom /mnt/cdrom
  • rpm -ivh /mnt/cdrom/VMwareTools-version.rpm
  • /usr/bin/vmware-config-tools.pl