نرم افزارهای امنیتی تقلبی

مقدمه

نفوذگران همواره به دنبال روش های خلاقانه برای توزیع بدافزارهای خود هستند. در میان رویکردها و روش های مختلف، آنتی ویروس های جعلی (fake Anti-Virus) یکی از حملاتی است که امروزه به عنوان یک روش فعال برای انتشار بدافزارها استفاده می شود. در یک حمله آنتی ویروس جعلی، حمله کننده بدافزار خود را در قالب یک نرم افزار امنیتی قانونی مثل آنتی ویروس، پنهان می کند و کاربر را برای نصب آن متقاعد می کند.

این حملات در فضای سایبری بسیار رشد پیدا کرده است و از طریق آن، حمله کننده ها حتی اقدام به اخاذی و گرفتن مبالغی پول برای نصب آنتی ویروس جعلی می کنند و در برخی موارد سیستم کاربر را در اختیار گرفته تا پولی به حمله کنندگان پرداخت شود. به این بدافزارها، باج افزار (ransomware) گفته می شود. شیوه کار به این صورت است که در هنگام فعالیت کاربر در اینترنت، به او اخطار می دهند که رایانه یا گوشی هوشمند وی به ویروسی مخرب آلوده است و فقط آنتی ویرس مورد نظر که تقلبی است، قادر به پاک کردن آن است. این نوع از بدافزارها نیز به وحشت افزار ( scareware) معروفند. در این بین از او می خواهند که آن را روی رایانه یا گوشی هوشمند خود نصب نمایند. با این اقدام، رایانه یا ابزار موبایل کاربر به یک ویروس یا بدافزار مجهز می شود. در برخی موارد نیز فقط کاربر هزینه ای را برای نصب آنتی ویروس جعلی می پردازد اما آنتی ویروس مذکور هیچ گونه کارایی نداشته و فقط کاربر برای برنامه ای بدون خاصیت و حتی مخرب هزینه کرده است.

توسعه دهندگان نرم افزارهای امنیتی تقلبی از ترس و عکس العمل طبیعی انسان در مقابل تهدید استفاده می کنند و بدافزار خود را انتشار می دهند در حالی که کاربر می خواهد بلافاصله تهدید را دفع نماید.

در شکل زیر نمونه ای از باج افزار را مشاهده می کنید.

برای کاربران عادی و حتی حرفه ای دانستن روش های توزیع و مقابله با این بدافزارها که در قالب نرم افزار آنتی ویروس جعلی، پنهان شده اند، بسیار ضروری است. در بسیاری مواقع سازمان ها یا شرکت ها از انتشار بدافزار در میان رایانه ها و شبکه های خود به شدت آسیب دیده اند، بدین منظور سازمان ها نیز باید روش های مقابله ای با این تهدید را شناخته و آنها را در سازمان یا شرکت خود در قالب سیاست یا ابزار خاص پیاده سازی نمایند.

نحوه انتشار آنتی ویروس جعلی

نرم افزارهای امنیتی جعلی با ترفند های مختلف مانند به روز رسانی یک برنامه، تکنیک های مهندسی اجتماعی، استفاده از صفحات pop-up و غیرفعال کردن به روز رسانی ویندوز و آنتی ویروس اقدام به نصب بدافزار به صورت پنهانی و غیرقابل شناسایی و حتی سرقت اطلاعات می کنند. در شکل زیر آنتی ویروس جعلی XP 2008 نشان داده شده است. این آنتی ویروس از برند مایکروسافت برای انتشار خود استفاده کرده است در حالی که توسط مایکروسافت طراحی نشده است.

در زیر روش های انتشار و ترویج نرم افزارهای امنیتی تقلبی بیان شده است:

مرور وب سایت: در هنگام گشت زنی در اینترنت و بازدید وب سایت ها، وب سایتی یک پیغام جعلی را در صفحه یا به صورت pop-up نمایش می دهد و مضمون آن این است که رایانه یا ابزار موبایل تحت تاثیر یک ویروس قرار گرفته و کاربر را ترغیب به دانلود یا خرید ابزار آنتی ویروس جعلی می کند. این گونه پیام ها اصولا کاربران را تحریک می کند تا نرم افزار آنتی ویرس را نصب کنند یا به روز رسانی نمایند یا بدافزار شناخته شده را حذف نمایند. به محض اینکه کاربر پیام را کلیک می کند، نرم افزار امنیتی تقلبی روی سیستم دانلود می شود.

تکنیک SEO poisoning : توسعه دهندگان نرم افزارهای امنیتی جعلی (که عموما ویروس نویس هستند)، از تکنیکی به نام SEO  poisoning  برای قرار دادن لینک دانلود نرم افزار امنیتی مخرب در رتبه های بالاتر موتورهای جستجو استفاده می کنند. SEO (Search   engine optimization)  به معنی بهینه سازی موتور جستجو با تولید محتوای جذاب برای موتور جستجو است، تا رتبه و امتیاز یک سایت در موتور جستجو در جایگاه بالاتری قرار بگیرد. در تکنیک SEO poisoning، نرم افزار امنیتی تقلبی ممکن است در لیست نتایج جستجو و هنگام جستجوی کلید واژه های مرتبط با امنیت رایانه در صفحات اول و در میان فروشندگان محصولات امنیتی معتبر قرار بگیرد. با این روش کاربران ناآگاه ممکن است به یک سایت جعلی رفته و حتی درخواست خدمات پویش آنلاین رایگان را داشته باشند. حتی ممکن است کلید واژه ها فقط به امنیت ختم نشود و موضوعات خبری یا اتفاقات جذاب را نیز شامل شود.

ایمیل: کلاهبرداری فیشینگ امروزه بسیار رایج است لذا دانستن روش های مختلف فیشینگ، برای شناسایی آنها بسیار مهم است. در مورد نرم افزارهای امنیتی جعلی، یک ایمیل فیشینگ توسط کاربر دریافت می شود که از او می خواهد scareware را اجرا و دانلود کند. در این ایمیل فیشینگ، به یک URL اشاره کرده است اما در واقع وب سایتی است که بدافزار در آن قرار دارد. در روش دیگر، کد مخرب به صورت ضمیمه ایمیل قرار دارد که پس از باز کردن آن، کاربر فقط یک عکس، screensaver یا یک فایل آرشیو شده را می بیند. در حقیقت پس از بازکردن فایل ضمیمه، کاربر به طور ناخواسته کدمخرب را اجرا کرده است.

تکنیک Drive-by Download  : نرم افزارهای امنیتی جعلی می توانند همچنین از حمله drive-by download استفاده کنند. این حملات از ضعف‌های امنیتی و به طور خاص آسیب‌پذیری‌های مرورگرهای وب، پلاگین‌ها، افزودنی‌ها و هر چیزی که با مرورگر وب، pdf viewer، حتی email client مرتبط باشد، استفاده می‌کنند. در واقع حمله drive-by download به معنی دانلود ناخواسته و بدون اطلاع برنامه از طریق اینترنت است. با این تکنیک و استفاده از آسیب پذیری های وصله نشده که روی نسخه های قدیمی نرم افزارها وجود دارد، می توان آنتی ویروس جعلی را بدون خواست کاربر منتشر کرد.

تماشای ویدئو آنلاین:  برخی از نرم افزارهای امنیتی تقلبی از طریق دانلود یک کد آلوده و نرم افزار اجباری که به منظور تماشای یک ویدئو آنلاین در سایت ارائه شده، منتقل می شود. بدین منظور باید از روش های امن برای تماشای فایل های ویدئویی آنلاین استفاده نمود.

برنامه های آنلاین مخرب و فایل های آلوده:  رایانه ها و ابزارهای موبایل می توانند از طریق یک فایل PDF یا برنامه جاوا یا فلش مخرب که به عنوان مثال در یک بازی آنلاین جاسازی شده است، به بدافزار یا جاسوس افزار و آنتی ویروس جعلی تجهیز شوند. به منظور مقابله با این فایل های اجرایی و برنامه های آنلاین، باید از آنتی ویروسی که همواره به روز است و ویژگی حفاظت بلادرنگ آن فعال است، استفاده شود.

از طریقP2P  : نرم افزارهای جعلی می توانند در پوشش نرم افزارهای دانلود شده از طریق شبکه های peer-to-peer مانند torrent ها منتقل شود.

نصب برنامه توسط کاربر: آلوده سازی ممکن است از طریق نصب نرم افزارهای رایگان، برنامه های کرک شده یا کپی غیرقانونی انجام شود. هنگامی که از منبع یک برنامه مطمئن نیستید باید هرگام از نصب را به دقت کنترل کنید تا از نصب نرم افزار مخرب در قالب toolbar، add-on و… جلوگیری شود.

در شکل زیر تصویری از یک آنتی ویروس جعلی نشان داده شده است.

نحوه شناسایی و مقابله با آنتی ویروس جعلی

به منظور افزایش شانس جهت مقابله با نرم افزارهای امنیتی جعلی، نخستین گام شناخت نرم افزارهای شناخته شده و معتبر امنیتی است. سایت AV-Comparatives لیستی از این نرم افزارها را ارائه نموده است. همچنین باید نرم افزارهای جعلی امنیتی را شناسایی نمود. در آدرس زیر لیست بیش از ۳۰۰ نرم افزار امنیتی جعلی ارائه شده است.

 http://en.wikipedia.org/wiki/List_of_rogue_security_software

نصب آنتی ویروس معتبر و استفاده از فایروال آن و به روز بودن همیشگی این نرم افزارها می تواند در کاهش این تهدید کمک نماید.

به منظور افزایش ضریب امنیتی، استفاده از نرم افزارهای مانیتورینگ معتبر با ویژگی کنترل و نظارت بر برنامه های نصب شده روی رایانه ها و مانیتورینگ مستمر و دائمی شبکه، می تواند به سازمان ها یا شرکت ها کمک نماید.

کدهای مخرب تلاش می کنند تا حفاظت حقیقی یک سیستم را به خطر بیاندازد بدین منظور با غیرفعال کردن مولفه های امنیتی و نرم افزارهای آنتی ویروس مجاز و اجازه ندادن به کاربر برای پاک کردن نرم افزارهای ناخواسته و غیرمجاز، امنیت سیستم را کاهش می دهند. بعضی از برنامه های جعلی، یک انیمیشن و شبیه سازی از خراب شدن، پاک شدن، راه اندازی مجدد و سایر اتفاقات خطرناک را به قربانی خود نمایش می دهند و او را به شدت تحت تاثیر قرار می دهند. حتی باعث کند شدن رایانه یا ابزار موبایل و رفتار غیر عادی در آن می شود. برخی از این نشانه ها در زیر آمده است:

  • هشدار سیستم از نوع بالون جعلی که توسط برنامه مخرب بوجود می آید. در زیر نمونه ای از آن نشان داده شده است.
  • درخواست خرید/به روز رسانی برنامه امنیتی جعلی به صورت هشدارهای pop-up مکرر و خسته کننده، به کاربر نشان داده می شود.
  • واسط کاربری شبیه یک برنامه آنتی ویروس واقعی، تعداد غیرواقعی از ویروس را نمایش می دهد و ادعا می کند که برای ثبت نام و پاک شدن آنها باید پول پرداخت شود. نمونه ای از آن در شکل زیر مشاهده می شود. که دو ویروس را شناسایی نموده و در خواست ادامه فرآیند را دارد.
  • ظاهر شدن آیکون های جدید و ناشناخته در دسکتاپ کاربر می تواند نشانه ای از وجود کد مخرب و نرم افزارهای جعلی باشد.
  • مرورگر، مکرر پیغام امنیتی جعلی نشان می دهد و کاربر را به وب سایت های مشکوک و دارای گواهینامه نامعتبر هدایت می کند و نتیجه آن browser hijacking است.

نتیجه

نرم افزارهای امنیتی جعلی به هنگام دانلود با خود مولفه های مخرب مانند تروجان, روت کیت، کی لاگر را به همراه دارند.  مولفه های تروجانی، سیستم را تغییر می دهند و آن را آماده و آسیب پذیر در مقابل حمله می کنند، روت کیت نتایج موتور جستجو را به سایت های مشکوک تغییر مسیر می دهد و کی لاگر سعی در ذخیره سازی کلیدهای زده شده از جمله کلمات عبور، داده های کارت اعتباری و … می کند. به منظور مقابله با این نرم افزارها باید از آنتی ویروس معتبر و به روز استفاده نمود. اطلاع رسانی از نحوه انتشار و عملکرد این نرم افزارهای مخرب به کاربران در سازمان یا شرکت می تواند بسیار موثر باشد. مانیتورینگ مستمر وضعیت امنیتی شبکه، اطلاعات مبادله شده، برنامه های نصب شده و تغییر مسیر وب سایت ها به سایت های مشکوک نیز کمک قابل توجهی به امنیت اطلاعات شرکت و حفظ عملکرد بالای سامانه ها می نماید.

منابع :

AV-Comparatives. Rogue security software (fake or rogue Anti-Virus). Retrieved from http://www.av-comparatives.org/it-security-tips/rogue-security-software-fake-rogue-anti-virus/

آسیب‌پذیری جدیدی که هدف آن چیپ‌های بلوتوث است !

کشف آسیب‌پذیری جدیدی که چیپ‌های بلوتوث را هدف می‌گیرد

آسیب پذیری شناسایی شده در چیپ های بلوتوث یک کمپانی معروف آمریکایی شبکه های سازمانی را به خطر انداخته است. محققان اخیرا دو حفره امنیتی خطرناک را در چیپ های بلوتوث کمپانی تگزاس اینسترومنتس یافته اند که در اکسس پوینت های بی سیم شرکت هایی نظیر سیسکو، مراکی و اروبا تعبیه شده و شبکه های سازمانی را در معرض خطر قرار می دهد. این آسیب پذیری توسط متخصصان امنیتی ارمیس پیدا شده و آن را BLEEDINGBIT نامیده اند. هکرها با استفاده از این حفره می توانند به شبکه های سازمانی نفوذ کرده، کنترل اکسس پوینت ها را در دست گرفته و بدافزارها را در سراسر شبکه پخش کنند. آنچه که داستان را بدتر می کند این است که نفوذ مهاجمان و اقدامات آنها در شبکه های سنتی یا از طریق راه حل های امنیتی کاربر نهایی قابل شناسایی و توقف نیست.

BLEEDINGBITدو شکل دارد که حالت اول آن چیپ های بلوتوث cc2640 و cc2650 تعبیه شده در اکسس پوینت های سیسکو و مراکی را هدف قرار داده است. هکرها با هدف قرار دادن این چیپ حافظه BLE را مختل کرده و کنترل کامل اکسس پوینت را به دست می گیرند.

حالت دوم نیز چیپ cc2540 موجود در اکسس پوینت های سری ۳۰۰ اروبا و قابلیت دانلود فرمور آن را تحت تاثیر قرار می دهد. دلیل این امر در پشتی پیش فرضی است که در فرمور به کار رفته و امکان دانلود بروزرسانی را به کاربر می دهد. هکرها با سوءاستفاده از این قابلیت می توانند نسخه ای کاملا متفاوت از فرمور را روی چیپ نصب کرده و سیستم عامل آن را بازنویسی کنند که در نهایت به نفوذ در شبکه منجر می شود.

کمپانی های اروبا و مراکی که تحت نظر سیسکو قرار دارد، از تعامل با مشتریان و انتشار اصلاحیه های امنیتی خبر داده اند.

 منبع : https://digiato.com/

میخواهید UTM بخرید؟ این سوالات را از خود بپرسید

میخواهید UTM بخرید؟ این سوالات را از خود بپرسید

قبل از اینکه به سراغ خرید دستگاه های UTM بروید، اینجا سوالاتی است که باید از خودتان و در مورد شبکه ای که قصد تهیه دستگاه برای آن را دارید بپرسید. با این سوالات به یک دید کلی میرسید که چه دستگاه و با چه ویژگی های سخت افزاری برای شما مناسب است. اینجا لیست سوالاتی است که نیاز دارید بپرسید و بدانید که UTM شما باید:

  • یک سیستم امنیتی تمام و کمال برای تمامی پروتکل ها و تکنولوژی های موجود داشته باشد، یا نیاز دارد که تنها تکنولوژی ها ونیازهای فعلی سازمان شما را پاسخ دهد؟
  • چه نوعی از امنیت می بایست توسط UTM در سازمان شما ایجاد شود؟ ) مکانیزم های مربوط به Firewall، VPN، Application Control، و غیره(
  • آیا نیاز دارید که یک Access Point بی سیم در دستگاه شما تعبیه شده باشد؟ معمولا دستگاه های UTM خاصی دارای این قابلیت هستند که معمولاً دستگاه های سطوح پایین تر و مربوط به کسب و کارهای کوچک و متوسط هستند.
  • پهنای باندی که قرار است توسط دستگاه مدیریت شود چه میزان است؟ این میتواند شامل دریافت و جمع آوری اطلاعات از دستگاه های تک تک کاربران، دریافت اطلاعات از پهنای باند ارسالی و دریافتی هر کاربر، مقدار استفاده از پهنای باند توسط هر کاربر، تعداد کاربرانی که هر لحظه به اینترنت دسترسی دارند و یا حتی تعداد ایمیل ها ارسالی و دریافتی هر کاربر باشد. همچنین دستگاه میتواند وظیفه آنالیز این رکورد ها و اینکه آنها مکررا اتفاق می افتند یا خیر را نیز بر عهده داشته باشد. این اطلاعات میتواند کمک کند که سایز دستگاه UTM اینکه آیا شبکه ما نیاز به بازسازی و طراحی مجدد دارد یا خیر را نیز تعیین کند.
  • چه تعداد کاربر در شبکه سازمان حضور دارند؟ چه تعداد دستگاه، اعم از ثابت و موبایل، در شبکه حضور دارند؟ بالاترین و پایین ترین میزان حضور دستگاه ها در شبکه در چه زمانی و با چه خروجی است؟ از حداقل دو سال قبل تا به حال تغییرات تعداد افراد به چه صورت بوده است؟ پاسخ به این سوالات میتواند تعیین کند که میزان رشد شما چگونه است و نیاز های آینده شما چطور میتواند باشد؟ همچنین میتوانید با این پاسخ بسنجید که باید دستگاهی بخرید که از نظر فنی قابلیت گسترش داشته باشد یا نه.
  • آیا شما به یک آنتی ویروس Gateway نیاز دارید یا نه؟ بسیاری از UTM ها دارای آنتی ویروس های Gateway هستند، ولی اغلب سازمان ها تمایلی به تعویض سیستم آنتی ویروس خود ندارند و ترجیح میدهند که با سیستمی مجزا کار کنند. ولی این مطلب را باید مد نظر داشت که بین عملکرد آنتی ویروس Gateway و آنتی ویروس Client تفاوت هایی وجود دارد
  • در هنگام خرید این دستگاه، تمامی موارد فوق را بخاطر داشته باشید و از آنها نوت برداری کنید. این امر شما را کمک میکند تا بهترین گزینه را برای نیاز فعلی و آتی سازمان خود انتخاب کنید.

CTB Locker چیست و نحوه کار آن به چه ترتیب است؟

CTB Locker چیست و نحوه کار آن به چه ترتیب است؟

این گونه از بد‌افزار‌ها مانند CTB Locker  بر خلاف سایر نمونه‌ها، ‌عملاً با سیستم‌ عامل کاری نداشته و هدف اصلی آن‌ها، فایل‌ها و اطلاعات شخصی کاربران است که با رمزگذاری یا Encrypt کردن این فایل‌ها از کاربر ‌می‌خواهند ‌برای باز‌گرداندن اطلاعات خود، مبالغی را که بعضا تا هزاران دلار افزایش می‌یابد ‌پرداخت کنند. از همین رو به آن‌ها نام باج‌گیر اطلاق می‌شود.

این بد‌افزار از تکنولوژی کریپتوگرافیک Eliptical Curve بهره می‌برد و با سرور Command and Control بر روی TOR ارتباط برقرار می‌کند. همچنین مؤسسه امنیتی Kafein اظهار کرده ‌که این بد‌افزار، بخشی از کیت مخصوصی است که به بهای حدود ۳ هزار دلار فروخته می‌شود و در نتیجه، احتمال وجود سایر بد‌افزارهای باج‌گیر مبتنی بر این کیت بسیار بالاست.
وقتی سیستم قربانی به این بد‌افزار آلوده می‌شود، در ابتدا تمامی فایل‌های سیستم اسکن شده و رمز گذاری می‌شوند، به گونه‌ای که دیگر قابل دسترسی نیستند. نسخه‌های قبلی این بد‌افزار فایل‌های رمز شده را با پسوند CTB مشخص می‌کرد؛ اما در نسخه‌های جدید یک پسوند اتفاقی برای آن‌ها انتخاب می‌شود.
بعد از آن یک صفحه به شما نمایش داده می‌شود که شما را از رمز شدن فایل‌ها آگاه کرده و دستور‌العملی برای پرداخت مبلغ جهت بازگرداندن آن‌ها به شما ارائه می‌کند.

نسخه‌های جدید این بد‌افزار حتی به کاربر اجازه می‌دهد ‌برای اطمینان پنج مورد از فایل‌های رمز شده را رمزگشایی کند که این کار برای آن است که کاربر متوجه شود ‌در صورت پرداخت مبلغ، فایل‌های خود را باز‌پس خواهد گرفت و از این طریق برای پرداخت مبلغ تشویق شود.

مواردی که روی شدت سیگنال تاثیر دارند

مواردی که باید بررسی شود شدت تاثیر مکانی هایی که باید بررسی شود
مانه چوب کم در های چوبی
دیوار کم دیوار های داخلی مد نظر است
مبلمان کم خود مبل ها و پارتیشن هایی که توی اداره ها هست
شیشه کن منظور پنجره هست
شیشه های دوجداره متوسط پنجره
تراکم جمعیت متوط جا هایی که تعداد زیادی آدم هسن
کاشی سرامیک متوسط دیوارهای سرامیکی
بلوک ها بتنی زیاد دیواد های خارجی ساختمان
آینه زیاد آینه
فلز زیاد هر شی فلزی تاثیر زیادی روی سیگنال دارد
آب زیاد مثل آکواریوم و آبشار مصنوعی

(WAF (Web Application Firewall

(WAF (Web Application Firewall

WAF یک فایروال عموماً  نرم افزاری هست که برای شناسایی و جلوگیری از انواع حملات و تهدیدات روی بستر Web از آن استفاده میشود ، از جمله این حملات میتوان به حملات Hidden Field Manipulation  ، Cookie Poisoning ، Parameter Tampering  ، Buffer Over Flow  ، XSS ، Backdoor  ،  Stealth Commanding  ،  Forced Browsing ، Third Party Misconfiguration  ، SQL Injection و بسیاری دیگر از حملات که از حفره های امنیتی شناخته شده در بستر Web استفاده میکنند ، اشاره کرد .

تفاوت اصلی میان یک فایروال معمولی و WAF سر این میباشد که یک فایروال معمولی صرفاً میتواند ارتباط بین وب سرور و اینترنت را امن نماید (این کار را در سطح لایه ۳ و ۴ انجام میدهد.) در حالی که WAF با بررسی کردن محتوای هدر HTTP و مقایسه آن با الگو های حملات که در دیتابیس خود دارد و یا با مشاهده رفتار غیرعادی در سیر محتوای ارسالی و دریافتی ، حملات را شناسایی کرده و آنها را بسته به سیاست تعیین شده در تنظیمات خود مانیتور ، Drop و یا Reject  میکند به همین دلیل ممکن است که یک ترافیک از دید فایروال یک ترافیک سالم باشد اما از دید WAF  بعنوان یک ترافیک مخرب و یا حمله شناسایی شود لذا WAF معمولاً پشت فایروال و جلوی WebSite و یا Web Application Server  قرار میگیرد .

WAF را میتوان بصورت نرم افزاری ، سخت افزاری و سرویس Cloud  ارائه داد که شرکت های زیر میتوان بعنوان موفقترین و بهترین شرکت ها در ارائه WAF نام برد :

AKAMAI Technology

Fortinet

Sophos

CloudFlare

F5 SilverLine و … .

تفاوت اصلی میان فایروال و IPS

(IPS (Intrusion Prevention System و (IDS (Intrusion Detection System

IPS یک سیستم شناسایی حملات در سطح شبکه میباشد که ترافیک را بر اساس دیتابیس الگو حملاتی که دارد ، شناسایی میکند همچنین IPS ها میتوانند بر اساس رفتار غیر عادی ترافیک عبوری در سطح شبکه نیز حملات را شناسایی کنند و پس از شناسایی حملات بسته به سیاست های امنیتی مورد استفاده در سازمان ترفیک را مانیتور Drop و یا Reject کنند .

تفاوت اصلی میان فایروال و IPS  سر این میباشد که فایروال ترافیک در سطح لایه ۳و ۴ بررسی کرده و هیچ نظارتی بر روی محتوای ترافیک ندارد اما IPS  با بررسی محتوای ترافیک و مقایسه آن با دیتابیس خود و یا با در نظر گرفتن رفتار ترافیک های عبوری حملات را شناسایی میکند به همین دلیل معمولاً IPS پشت فایروال قرار میگیرد که در صورتی که ترافیک مجاز به ورود به شبکه شد محتوای آنرا از نظر مخرب بودن یا نبودن بررسی کند .

IDS (Intrusion Detection System) : در حالیکه IPS معمولاً در مسیر ترافیک عبوری قرار میگیرد و جنبه امنیتی دارد ، IDS نیز با ساختاری مشابه IPS خارج از مسیر اصلی ترافیک قرار میگیرد و صرفاً از آن برای آنالیز ترافیک های شبکه استفاده میشود بطوریکه معمولاً از استفاده از قابلیت هایی مثل SPAN یک نسخه کپی ترافیک برای IDS فرستاده میشود و IDS در صورتیکه پس از بررسی محتوای ترفیک دریافتی متوجه ترافیک مخربی شد معمولاً آنرا بصورت یک Alert  برای یک سیستم مدیریتی ارسال میکند و معمولاً خوش بصورت مستقیم جلوی ترافیک مخرب را نمیگیرد .

IPS و IDS بصورت Network based و Host Based مورد استفاده قرار میگیرند و وجود هردو آنها ضروری است .

Network Based  ترافیک را در سطح شبکه های مختلف بررسی میکند و Host Based ترافیک را فقط برای یک Host مورد نظر بررسی میکند و زمانی کاربرد دارند که ترافیک از یک سیستم داخل شبکه به کاربر میرسد و اصلاً به Gateway و Network IPS نمیرشد .

Host based IPS/IDS  ها را میتوان بصورت جداگانه و یا پک های EndPoint Security در آنتی ویروس هایی مثل Kaspersky و Symantec و McAfee بر روی سیستم های کاربران نصب کرد .

Cisco Firepower  ، DarkTrace، McAfee IPS  ،IPS  IBM  و Snort را جمله IPS/IDS های مورد استفاده در شبکه میباشند .

برخی ویژگی‌های استاندارد امنیتی WPA3

برخی ویژگی‌های استاندارد امنیتی WPA3

پس از مشکلات گزارش شده برای WPA2، اتحادیه وای فای استاندارد جدید WPA3 را معرفی کرد.اولین پیش‌نویس واقعی از این پروتکل هنوز در دسترس قرار ندارد؛ اما اتحادیه‌ی وای‌فای تعدادی از ویژگی‌های آن را اعلام کرده که به شرح زیر است.

  1. تغییر داده‌های شبکه‌های عمومی وای‌فای به حالت رمزنگاری شده امن
  2. محافظت در برابر حمله‌های جستجوی فراگیر (Brute-force) از طریق مسدود کردن روند شناسایی بعد از چند مرتبه تلاش ناموفق برای لاگین
  3. امکان انجام تنظیمات امنیتی توسط گوشی و تبلت روی دستگاه‌هایی که فاقد نمایشگر هستند. این امکان امنیت بیشتری برای گجت‌های مجهز به اینترنت اشیاء (IOT) و سایر دستگاه‌هایی که انجام تنظیمات امنیتی در آن‌ها دشوار است، به همراه خواهد داشت.
  4. مجموعه‌ی امنیتی ۱۹۲ بیتی برای محافظت از شبکه‌هایی از قبیل اماکن دولتی و صنعتی و… که نیاز به امنیت بیشتری دارند.
  1. بعد از معرفی کامل این استاندارد توسط اتحادیه وای فای نوبت شرکت هاست که پشتیبانی از WPA3 را به مودم روترها، رایانه‌ها، گوشی‌ها، تبلت‌ها و دستگاه‌های مجهز به اینترنت اشیاء اضافه کنند. بنابراین، هنوز چند سالی با رواج استفاده از WPA3 فاصله داریم.

در شرایط کنونی بهترین کاری که می‌توانید انجام دهید این است که مطمئن شوید دستگاه‌های شما جدیدترین به‌روزرسانی‌های امنیتی را دریافت کرده‌اند. چنانچه دستگاهی دارید که آن‌قدر قدیمی است که به‌روزرسانی دریافت نمی‌کند، شاید بهتر باشد به فکر جایگزین جدیدتری برای آن باشید.

پروتکل امنیتی WPA2 که توسط مودم های وای‌فای مورد استفاده قرار می‌گیرد، دیگر امن نیست!

چند ماه پیش بود که خبری به سرعت در فضای مجازی پراکنده شد، محققان اعلام کرده‌اند که پروتکل امنیتی WPA2 که امروزه توسط اکثر شبکه‌های وای‌فای (مودم های خانگی و…) مورد استفاده قرار می‌گیرد، دیگر امن نیست و در معرض خطر قرار دارد؛ این یعنی ترافیک بین رایانه‌ها، گوشی‌های موبایل و اکسس پوینت‌ها قابل رهگیری است.

حقیقت مهمی را برایتان شفاف‌سازی کنیم؛ شما به‌هیچ‌وجه نباید احساس امنیت کنید! چرا که به‌تازگی مشخص شده که پروتکل یادشده کاملا آسیب‌پذیر است و به علت مشکلی که در آن پیدا شده، ارتباطات بین کاربر و ارائه‌دهنده‌ی اینترنت، قابل رهگیری است.

محققان امنیتی به‌تازگی راهی برای رهگیری ارتباطات بین کاربر و ارائه‌دهنده‌ی شبکه‌ی اینترنتی که از پروتکل امنیتی WPA2 استفاده می‌کند، پیدا کرده‌اند. طبق اطلاعیه‌ی منتشرشده از جانب سازمان US-CERT باگ یافت‌شده در پروتکل WPA2 می‌تواند به هکرها امکان رمزگشایی آن را بدهد.

این حمله‌ی هک فعلا به نام KRACK شناخته می‌شود؛ البته این نام رسمی نیست و ممکن است بعدها تغییر کند. در مورد این حمله، هم خبرهای خوب داریم و هم خبرهای بد و بهتر است بدانید که خبرهای بد بسیار بیشتر هستند.

از طریق منابع مختلف، شناسه‌های آسیب‌پذیری زیر اعلام شده‌اند: CVE-2017-13077 و CVE-2017-13078 و CVE-2017-13079 و CVE-2017-13080 و CVE-2017-13081 و CVE-2017-13082 و CVE-2017-13084 و CVE-2017-13086 و CVE-2017-13087 و  CVE-2017-13088.

پروتکل OpenFlow چیست؟

پروتکل OpenFlow چیست؟

پروتکل OpenFlow یک واسط برای ارتباط سوئیچ‌های SDN و کنترل‌کننده SDN می‌باشد. کنترل‌کننده‌ای که از پروتکل OpenFlow  پشتیبانی می‌کند همواره بر روی پورت پیشفرض ۶۶۳۳ (در نسخه‌های بالاتر بر روی پورت ۶۶۵۳) گوش می‌دهد و منتظر اتصال سوئیچ‌های OpenFlow از طریق این پورت می‌ماند. سوئیچ OpenFlow با یک اتصال TCP (که ممکن از SSL نیز باشد) به کنترل‌کننده متصل می‌شود

از این پس تمامی اختیارات این سوئیچ در دست کنترل‌کننده SDN قرار می‌گیرد. مثلا کنترل‌کننده می‌تواند قاعده زیر را در سوئیچ SDN نصب کند:

در Match Field یا فیلد انطباق می‌توان ویژگی‌های سرآیند جریانی که می‌خواهیم برای آن اعمال سیاست کنیم را مشخص نماییم. به طور مثال بسته‌های IP و با پروتکل لایه انتقال TCP و پروتکل FTP را می‌توان با فیلد انطباق فوق مشخص نمود.

Actions شامل اقدام و یا اقداماتی است که می‌خواهیم برای این جریان خاص اعمال شود. به طور مثال می‌خواهیم تمامی بسته‌های FTP ورودی به این سوئیچ دور ریخته شوند. که بدین منظور می‌توان از drop استفاده نمود.